ঔষধ আৰু চিকিৎসা সামগ্ৰীৰ অত্যধিক মাৰ্জিনে ৰোগীৰ চিকিৎসাৰ খৰচ বহু পৰিমাণে বৃদ্ধি কৰে। কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে উচ্চতম ন্যায়ালয়ত দাখিল কৰা শপতনামাত এই সমস্যাৰ কথা স্বীকাৰ কৰিছে। কিছুমান ঔষধৰ ক্ষেত্ৰত ৭০০% আৰু চিকিৎসা সামগ্ৰীৰ ক্ষেত্ৰত ১০০০% পৰ্যন্ত মাৰ্জিন থকাৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে। কিন্তু এই মাৰ্জিন কেনেকৈ নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়? ঔষধৰ দাম নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ চৰকাৰে কি ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিছে? আৰু চিকিৎসালয়ৰ বিল দিয়াৰ সময়ত ৰোগীয়ে কি কি কথা মন কৰিব লাগে? জানো আহক সবিশেষ।
ঔষধত ৭০০% পৰ্যন্ত মাৰ্জিন কেনেকৈ হয়?
চিকিৎসালয়ত চিকিৎসা কৰাবলৈ গ’লে বহু সময়ত ঔষধৰ বাবে যথেষ্ট ধন খৰচ কৰিবলগীয়া হয়। বিশেষকৈ কেন্সাৰৰ দৰে জটিল ৰোগৰ চিকিৎসাৰ ক্ষেত্ৰত এই খৰচ অধিক হ’ব পাৰে। ইয়াৰ এটা কাৰণ হৈছে ঔষধৰ ক্ৰয় মূল্য আৰু ৰোগীক বিক্ৰী কৰা মূল্যৰ মাজত থকা বৃহৎ পাৰ্থক্য।
কেন্দ্ৰীয় ৰাসায়নিক আৰু সাৰ মন্ত্ৰালয়ে উচ্চতম ন্যায়ালয়ত দাখিল কৰা শপতনামাত উল্লেখ কৰা অনুসৰি, কিছুমান ঔষধৰ ক্ষেত্ৰত ১৭০%ৰ পৰা ৭০০% বা তাতকৈ অধিক মাৰ্জিন থাকিব পাৰে। কেন্সাৰৰ কিছুমান ঔষধৰ ক্ষেত্ৰতো এনে উচ্চ মাৰ্জিনৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে। সাধাৰণতে চিকিৎসালয়ে ঔষধ প্ৰস্তুতকাৰী বা যোগানকাৰীৰ পৰা ঔষধ ক্ৰয় কৰে। কিছুমান ক্ষেত্ৰত এই ঔষধৰ ওপৰত যথেষ্ট মাৰ্জিন থাকে। তাৰ পিছত চিকিৎসালয়ে ঔষধসমূহ নিৰ্ধাৰিত সৰ্বোচ্চ খুচুৰা মূল্য (MRP)ত ৰোগীক বিক্ৰী কৰে। ফলত চিকিৎসালয়ৰ ক্ৰয় মূল্য আৰু ৰোগীয়ে দিবলগীয়া মূল্যৰ মাজত বৃহৎ পাৰ্থক্য থাকিব পাৰে।
কিন্তু মন কৰিবলগীয়া কথা যে মাৰ্জিনৰ পৰিমাণ আৰু লাভৰ পৰিমাণ একে নহয়। মাৰ্জিন গণনা কৰাৰ পদ্ধতি, ক্ৰয় মূল্য আৰু অন্যান্য খৰচৰ ওপৰত প্ৰকৃত লাভ নিৰ্ভৰ কৰে। তদুপৰি, কোনো ঔষধৰ MRPতকৈ অধিক মূল্য লোৱাটো আৰু MRPৰ ভিতৰত থাকি অত্যধিক মাৰ্জিন ৰখাটো দুটা পৃথক বিষয়। চৰকাৰৰ উদ্বেগৰ মূল কাৰণ হৈছে ৰোগীয়ে সাধাৰণতে চিকিৎসালয়ে ঔষধটো কিমান দামত ক্ৰয় কৰিছে, সেই বিষয়ে নাজানে। ফলত তেওঁলোকে মূল্যৰ পাৰ্থক্যৰ বিষয়ে সহজে বুজি নাপায়।
চিকিৎসা সামগ্ৰীত ১০০০% পৰ্যন্ত মাৰ্জিন!
কেৱল ঔষধেই নহয়, চিকিৎসালয়ত ব্যৱহাৰ কৰা বিভিন্ন চিকিৎসা সামগ্ৰীৰ মূল্যৰ পাৰ্থক্যক লৈও উদ্বেগ প্ৰকাশ কৰা হৈছে। চৰকাৰে উচ্চতম ন্যায়ালয়ত দাখিল কৰা শপতনামাত উল্লেখ কৰিছে যে কিছুমান চিকিৎসা সামগ্ৰীৰ ক্ষেত্ৰত ১০০%ৰ পৰা ১০০০% বা তাতকৈ অধিক মাৰ্জিন থাকিব পাৰে।
চিকিৎসাৰ সময়ত বিভিন্ন ধৰণৰ সামগ্ৰীৰ প্ৰয়োজন হয়। উদাহৰণস্বৰূপে, ছাৰ্জিকেল গ্ল’ভছ, চিৰিঞ্জ, কেথেটাৰ, ড্ৰেছিং সামগ্ৰী আৰু আন চিকিৎসা সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই সামগ্ৰীসমূহৰ বাবে বহু সময়ত চিকিৎসালয়ে পৃথকে পৃথকে ধন লয়। কিন্তু এই সামগ্ৰীসমূহ চিকিৎসালয়ে কিমান দামত ক্ৰয় কৰিছে আৰু ৰোগীৰ পৰা কিমান ধন লৈছে, সেই তথ্য সকলো সময়তে স্পষ্টকৈ প্ৰকাশ কৰা নহয়। ফলত ৰোগীৰ বাবে প্ৰকৃত মূল্যৰ পাৰ্থক্য বুজি পোৱাটো কঠিন হৈ পৰে।
চৰকাৰে ঔষধৰ দাম নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ কি ব্যৱস্থা লৈছে?
ভাৰতত ঔষধৰ মূল্য নিয়ন্ত্ৰণৰ ক্ষেত্ৰত ৰাষ্ট্ৰীয় ঔষধ মূল্য নিৰ্ধাৰণ কৰ্তৃপক্ষ (NPPA)ই গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। এই সংস্থাই চৰকাৰী নীতি অনুসৰি নিৰ্ধাৰিত ঔষধৰ সৰ্বোচ্চ মূল্য নিৰীক্ষণ আৰু নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। প্ৰদত্ত তথ্য অনুসৰি, ২০২৬ চনৰ ২৩ জুনলৈকে ৯৩৫টা ঔষধ প্ৰস্তুতিৰ বাবে সৰ্বোচ্চ মূল্য নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল। ইয়াৰ উপৰি ৩,৮০৫টা নতুন ঔষধৰ খুচুৰা মূল্য নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল।
যিবোৰ ঔষধৰ মূল্য প্ৰত্যক্ষভাৱে নিয়ন্ত্ৰিত নহয়, সেইবোৰৰ ক্ষেত্ৰতো কিছুমান নিয়ম প্ৰযোজ্য। সাধাৰণ নিয়ম অনুসৰি, পূৰ্বৰ ১২ মাহৰ মূল্যৰ তুলনাত অনুসূচিত নথকা ঔষধৰ MRP ১০%তকৈ অধিক বৃদ্ধি কৰিব নোৱাৰি। ইয়াৰ উপৰি, প্ৰদত্ত লেখাটোত উল্লেখ কৰা অনুসৰি, ২০২৬ চনৰ অক্টোবৰ মাহত ১৩৭টা অনুসূচিত নথকা কেন্সাৰৰ ঔষধৰ ট্ৰেড মাৰ্জিন ৩০%লৈ সীমিত কৰাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছিল। এই ব্যৱস্থা ২০২৬ চনৰ ৯ নৱেম্বৰৰ পৰা কাৰ্যকৰী হোৱাৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে। এই সীমা প্ৰযোজ্য হ’লে কিছুমান ঔষধৰ MRP যথেষ্ট হ্ৰাস পাব পাৰে। অৱশ্যে, এই ব্যৱস্থাৰ ফলত সকলো ঔষধৰ দাম একে পৰিমাণে হ্ৰাস পাব বুলি ক’ব নোৱাৰি। মূল্যৰ পৰিৱৰ্তন নিৰ্ভৰ কৰিব সংশ্লিষ্ট ঔষধৰ ক্ৰয় মূল্য, বৰ্তমানৰ MRP আৰু প্ৰযোজ্য নিয়মৰ ওপৰত।
চিকিৎসালয়ৰ সকলো বিল চৰকাৰে নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব নোৱাৰে কিয়?
ঔষধৰ মূল্য নিয়ন্ত্ৰণ কৰা আৰু চিকিৎসালয়ৰ সম্পূৰ্ণ বিল নিয়ন্ত্ৰণ কৰা একে কথা নহয়। কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে ঔষধৰ মূল্য নিয়ন্ত্ৰণৰ ক্ষেত্ৰত ভূমিকা পালন কৰিলেও স্বাস্থ্যসেৱাৰ বহু বিষয় ৰাজ্য চৰকাৰৰ অধীনত পৰে। চিকিৎসালয়সমূহে ক্লিনিকেল এষ্টাব্লিছমেণ্টছ এক্ট বা সংশ্লিষ্ট ৰাজ্যৰ আন আইন অনুসৰি কাম কৰিবলগীয়া হ’ব পাৰে। ইয়াৰ উপৰি, বহু চিকিৎসালয়ে সম্পূৰ্ণ চিকিৎসাৰ বাবে এটা নিৰ্দিষ্ট পেকেজৰ ভিত্তিত বিল দিয়ে। এনে ক্ষেত্ৰত প্ৰতিটো ঔষধ বা চিকিৎসা সামগ্ৰীৰ মূল্য পৃথকে পৃথকে উল্লেখ নকৰিবও পাৰে।
দৰিদ্ৰ পৰিয়ালৰ ওপৰত কেনেকৈ বাঢ়ে চাপ?
চিকিৎসাৰ খৰচ বৃদ্ধি পালে ইয়াৰ আটাইতকৈ বেছি প্ৰভাৱ পৰে আৰ্থিকভাৱে দুৰ্বল পৰিয়ালসমূহৰ ওপৰত। বিশেষকৈ দীৰ্ঘদিনীয়া ৰোগ, কেন্সাৰ, হৃদৰোগ বা জটিল অস্ত্ৰোপচাৰৰ প্ৰয়োজন হোৱা ৰোগীৰ পৰিয়ালে ঔষধ আৰু চিকিৎসা সামগ্ৰীৰ বাবে বৃহৎ পৰিমাণৰ ধন খৰচ কৰিবলগীয়া হ’ব পাৰে। প্ৰদত্ত তথ্যত উল্লেখ কৰা অনুসৰি, চিকিৎসাৰ খৰচ আৰু ঔষধৰ ব্যয়ৰ ফলত প্ৰতি বছৰে প্ৰায় ৬.৩ কোটি ভাৰতীয় দৰিদ্ৰ সীমাৰেখাৰ তললৈ নামি যোৱাৰ আশংকা থাকে। এনে পৰিস্থিতিত চিকিৎসাৰ খৰচৰ বিষয়ে স্বচ্ছতা থকাটো অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। ৰোগীয়ে যাতে চিকিৎসাৰ প্ৰয়োজনীয়তা বুজি পায়, ঔষধৰ মূল্য পৰীক্ষা কৰিব পাৰে আৰু অযথা খৰচৰ পৰা নিজকে সুৰক্ষিত ৰাখিব পাৰে, তাৰ বাবে উপযুক্ত ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰাটো প্ৰয়োজন।
এই প্ৰতিবেদন যুগুতাইছে মানসজ্যোতিয়ে
এনেধৰণৰ অন্যান্য বা-বাতৰিৰ বাবে লাইক কৰক অসম লাইভ ২৪ ৰ ফেচবুক পেজ
