শিক্ষা গ্ৰহণৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট বয়স নাই। ইচ্ছা আৰু দৃঢ় সংকল্প থাকিলে জীৱনৰ যিকোনো সময়তে পুনৰ পঢ়া-শুনা আৰম্ভ কৰিব পাৰি। মেঘালয়ৰ ৫৯ বছৰীয়া চিলভেষ্টাৰ ছাডাপৰ কাহিনী ইয়াৰেই এক সুন্দৰ উদাহৰণ। মেঘালয়ৰ ৰি-ভৈয় জিলাৰ এখন সৰু গাঁও থাড্ৰং উমাংগামৰ বাসিন্দা চিলভেষ্টাৰ ছাডাপে ৩৭ বছৰৰ পিছত পুনৰ কিতাপ হাতত তুলি লৈছে। দৰিদ্ৰতা আৰু পাৰিবাৰিক দায়িত্বৰ বাবে যি পঢ়া-শুনা আধৰুৱা হৈ ৰৈ গৈছিল, এতিয়া সেই সপোন পূৰণৰ চেষ্টা কৰিছে তেওঁ।
অতি সাধাৰণ আৰু আৰ্থিকভাৱে দুৰ্বল পৰিয়ালৰ পৰা অহা ছাডাপে সৰু বয়সতেই জীৱনৰ কঠিন বাস্তৱৰ সন্মুখীন হৈছিল। পৰিয়ালৰ আৰ্থিক অৱস্থা ভাল নাছিল আৰু বহু দায়িত্ব তেওঁৰ কান্ধত আহি পৰিছিল। ফলত স্কুলীয়া শিক্ষা আধাতে এৰিবলগীয়া হৈছিল। সেই সময়ত নিজৰ পঢ়া-শুনাতকৈ পৰিয়ালক সহায় কৰাটোৱেই তেওঁৰ বাবে অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ পৰিছিল। ছাডাপে কয় যে আৰ্থিক সমস্যাৰ বাবেই তেওঁ পঢ়া-শুনা আগবঢ়াই নিব পৰা নাছিল। সময় পাৰ হৈ গ’ল যদিও তেওঁৰ মনত সদায় এটা আক্ষেপ আছিল—পঢ়া-শুনাৰ যাত্ৰাটো যেন আধৰুৱা হৈ থাকিল।
বৰ্তমান ৫৯ বছৰ বয়সত ছাডাপে সেই আধৰুৱা যাত্ৰা পুনৰ আৰম্ভ কৰিছে। প্ৰায় চাৰি দশকৰ পিছত তেওঁ দশম শ্ৰেণীৰ ব’ৰ্ড পৰীক্ষা, অৰ্থাৎ SSLC পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হোৱাৰ বাবে প্ৰস্তুতি চলাইছে। তেওঁৰ বাবে এয়া সহজ যাত্ৰা নহয়। ছাত্ৰ জীৱনৰ বহু বছৰ পাৰ হৈ গৈছে। ইয়াৰ মাজতে পাঠ্যক্ৰম সলনি হৈছে, নতুন নতুন বিষয় সংযোজন হৈছে আৰু শিক্ষাৰ পদ্ধতিও বহু পৰিমাণে সলনি হৈছে। তথাপি এই সকলো প্ৰত্যাহ্বানক নেওচি তেওঁ ডিচেম্বৰ মাহত অনুষ্ঠিত হ’বলগীয়া পৰীক্ষাৰ বাবে নিয়মীয়াকৈ প্ৰস্তুতি চলাই আছে।
ছাডাপৰ এই শিক্ষাৰ যাত্ৰা সম্ভৱ হৈছে মেঘালয় চৰকাৰৰ ‘ছেকেণ্ড চান্স লাৰ্নিং প্ৰগ্ৰেম’ৰ জৰিয়তে। মেঘালয় চৰকাৰ, মেঘালয় ব’ৰ্ড অব স্কুল এডুকেচন (MBOSE) আৰু মেঘালয় প্ৰগ্ৰেম ফৰ এড’লেচেণ্ট ৱেলবিং, এম্পাৱাৰমেণ্ট এণ্ড ৰেজিলিয়েন্স (MPOWER)ৰ যৌথ উদ্যোগত এই কাৰ্যসূচী আৰম্ভ কৰা হৈছে। এই কাৰ্যসূচীৰ মূল উদ্দেশ্য হৈছে বিভিন্ন কাৰণত স্কুল এৰিবলগীয়া হোৱা লোকসকলক পুনৰ আনুষ্ঠানিক শিক্ষালৈ ঘূৰি অহাৰ সুযোগ দিয়া। এইবাৰ মেঘালয়ৰ দশম শ্ৰেণীৰ SSLC পৰীক্ষাৰ বাবে এনে মুঠ ৯,৭৬৭ গৰাকী শিক্ষাৰ্থীয়ে ব্যক্তিগত প্ৰাৰ্থী হিচাপে নাম পঞ্জীয়ন কৰিছে। তেওঁলোকৰ ভিতৰত ৫৯ বছৰীয়া চিলভেষ্টাৰ ছাডাপেই আটাইতকৈ বয়সীয়াল পৰীক্ষাৰ্থী।
চিলভেষ্টাৰ ছাডাপৰ বাবে এই যাত্ৰা কেৱল এখন মাৰ্কশ্বীট বা প্ৰমাণপত্ৰ লাভ কৰাৰ বাবে নহয়। বহু বছৰ আগতে আধৰুৱা হৈ ৰোৱা এটা সপোনক আকৌ এবাৰ জীয়াই তোলাৰ চেষ্টা এয়া। তেওঁৰ এই পদক্ষেপে এটা কথা স্পষ্ট কৰি দিয়ে—শিকিবলৈ ইচ্ছা থাকিলে বয়স কেতিয়াও বাধা হ’ব নোৱাৰে। জীৱনৰ পৰিস্থিতিৰ বাবে যিসকলে শিক্ষা আধাতে এৰিবলগীয়া হৈছিল, তেওঁলোকৰ বাবেও ছাডাপৰ কাহিনী এক অনুপ্ৰেৰণাৰ উৎস হৈ উঠিছে। ৫৯ বছৰ বয়সত পুনৰ কিতাপ হাতত তুলি তেওঁ যেন কৈছে—সপোন পূৰণৰ বাবে কেতিয়াও দেৰি নহয়।
এই প্ৰতিবেদন যুগুতাইছে মানসজ্যোতিয়ে
এনেধৰণৰ অন্যান্য বা-বাতৰিৰ বাবে লাইক কৰক অসম লাইভ ২৪ ৰ ফেচবুক পেজ
