গাজৰ এতিয়া কেৱল শীতকালীন শাক নহয়, গোটেই বছৰ বজাৰত পোৱা যায়। চালাডৰ পৰা আৰম্ভ কৰি চূপ বা তৰকাৰীলৈকে পাকঘৰত গাজৰৰ চাহিদা সদায় বেছি। কিন্তু শৰীৰৰ বাবে সৰ্বাধিক উপকাৰ লাভ কৰিবলৈ বিলাহী কেনেকৈ খাব লাগে সেই লৈ বহু লোক বিভ্ৰান্ত হৈ পৰিছে। কেঁচাকৈ নে সিজোৱাই খালে অধিক পুষ্টিকৰ উপাদান পোৱা যায় জানো আহক।
সিজোৱা গাজৰৰ যাদু
গাজৰৰত বিটা-কেৰটিন, ভিটামিন এ, পটাছিয়াম, ফ’লেট আৰু ফাইবাৰ প্ৰচুৰ পৰিমাণে পোৱা যায়। আমোদজনক কথাটো হ’ল যেতিয়া গাজৰ উতলাই বা লাহে লাহে ভাপত দিয়া হয় তেতিয়া আমাৰ শৰীৰে এই বিটা-কেৰটিন অতি সহজে শোষণ কৰিব পাৰে। যিসকলৰ পাচনতন্ত্ৰৰ সমস্যা আছে তেওঁলোকৰ বাবে সিজোৱা গাজৰ আদৰ্শ। শিশু আৰু বৃদ্ধসকলেও সিজোৱা গাজৰ খাব লাগে, কিয়নো ইয়াক চোবাই হজম কৰাত অতি সহজ। বিশেষজ্ঞসকলৰ মতে বিলাহী উতলালে চেনিৰ পৰিমাণ কিছু কমি যায়। গতিকে ডায়েবেটিছ ৰোগীৰ বাবেও ই যথেষ্ট উপকাৰী।
কেঁচা গাজৰৰ পুষ্টিগুণ কম নহয়
বহুতে সিজোৱা গাজৰৰ পৰিৱৰ্তে কেঁচা গাজৰ চোবাই খাবলৈ বেছি পছন্দ কৰে। পুষ্টিকৰ মূল্যৰ ক্ষেত্ৰতো ই কম নহয়। কেঁচা গাজৰত থকা আঁহে আমাৰ পেটটো সুস্থ কৰি ৰাখিবলৈ অতি উত্তম কাম কৰে। ইয়াৰ লগতে কেঁচা গাজৰৰ পৰা কেইবাটাও উপকাৰী ভিটামিন আৰু এনজাইম পোৱা যায়। অৱশ্যে এটা কথা মনত ৰখা উচিত যে কেঁচা বিলাহী খোৱাৰ আগতে খুব ভালদৰে ধুই লোৱাটো অতি প্ৰয়োজনীয়। অন্যথা ধূলি বা বেক্টেৰিয়াৰ বাবে পেটৰ সমস্যা বা কৃমিৰ সংক্ৰমণ হ’ব পাৰে। বিশেষকৈ বাৰিষাৰ সময়ত এই বিষয়ে অধিক সাৱধান হ’ব লাগিব।
ৰন্ধা-বঢ়া কৰাৰ সময়ত মনত ৰখা কথাবোৰ
যদিও গাজৰ উপকাৰী, তথাপিও প্ৰচুৰ তেল আৰু মছলাৰ সৈতে উচ্চ জুইত বহু সময় ৰান্ধিলে ইয়াৰ পুষ্টিকৰ মূল্য নষ্ট হয়। গতিকে গাজৰৰ প্ৰকৃত সুফল পাবলৈ কম বা মধ্যমীয়া জুইত ৰান্ধি বা ভাপত থোৱাটোৱেই আটাইতকৈ বুদ্ধিমানৰ কাম।
এনেধৰণৰ অন্যান্য বা-বাতৰিৰ বাবে লাইক কৰক অসম লাইভ ২৪ ৰ ফেচবুক পেজ
