ভাৰতীয় চিনেমাৰ ইতিহাস ১১০ বছৰৰো অধিক পুৰণি। সময়ৰ লগে লগে ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ জগতখনৰ ব্যাপক পৰিৱৰ্তন ঘটিছে। বিশেষকৈ যোৱা দশকত চিনেমা নিৰ্মাণৰ ক্ষেত্ৰত আধুনিক প্ৰযুক্তিৰ ব্যৱহাৰে এক নতুন যুগৰ সূচনা কৰিছে। উন্নত কেমেৰা, অত্যাধুনিক ভিজুৱেল ইফেক্টছ (VFX) আৰু বৃহৎ বাজেটৰ ছবিয়ে ভাৰতীয় চিনেমাক বিশ্বৰ দৰবাৰত এক সুকীয়া পৰিচয় প্ৰদান কৰিছে।
ভাৰতীয় চিনেমাৰ ইতিহাসত এনে বহুতো মুহূৰ্ত আছে, যিবোৰে চলচ্চিত্ৰ জগতখনৰ গতিপথ সলনি কৰি দিছিল। ২০১৫ চনত মুক্তি পোৱা বাহুবলী ছবিখনে ভাৰতীয় চিনেমাত এক নতুন অধ্যায়ৰ সূচনা কৰিছিল। এই ছবিৰ জৰিয়তে ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতাসকলে বিশ্ববাসীক দেখুৱাইছিল যে বৃহৎ পৰিসৰৰ পিৰিয়ড ড্ৰামা আৰু উন্নত প্ৰযুক্তিৰ ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত ভাৰতীয় চিনেমাও কোনো অংশত পিছ পৰি থকা নাই।
ইয়াৰ পিছত ২০২৩ চনটোও ভাৰতীয় চিনেমাৰ ইতিহাসত বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য হৈ পৰে। শ্বাহৰুখ খানৰ পাঠান আৰু জৱান ছবিখনে বক্স অফিচত ১,০০০ কোটি টকাৰো অধিক উপাৰ্জন কৰি অভিলেখ সৃষ্টি কৰিছিল। ২০২৬ চনটোও ভাৰতীয় চিনেমাৰ বাবে এক বিশেষ বছৰ হিচাপে বিবেচিত হৈছে। ধুৰন্ধৰ চলচ্চিত্ৰ ধাৰাবাহিকখনে বক্স অফিচত অভূতপূৰ্ব সফলতা লাভ কৰি দৰ্শকক আচৰিত কৰি তুলিছে। আনহাতে, ৪,০০০ কোটি টকাৰ বৃহৎ বাজেটৰ ৰামায়ণ ছবিখনক লৈও চলচ্চিত্ৰপ্ৰেমীৰ মাজত ব্যাপক চৰ্চা চলিছে। ছবিখনৰ বাজেট ভাৰতৰ সৰ্বাধিক উপাৰ্জন কৰা ছবি দংগলৰ বাজেটতকৈ প্ৰায় দুগুণ বুলি দাবী কৰা হৈছে। ছবিখনৰ VFX আৰু আধুনিক প্ৰযুক্তিৰ ব্যৱহাৰে ভাৰতীয় চিনেমাত এক নতুন মাপকাঠী স্থাপন কৰাৰ আশা কৰা হৈছে।
কিন্তু ভাৰতীয় চিনেমাত এই আধুনিক প্ৰযুক্তিৰ আৰম্ভণি কেতিয়া হৈছিল? দেশৰ প্ৰথমখন 3D ছবি কোনখন আছিল? আহক, জানো ভাৰতীয় চিনেমাৰ ইতিহাসৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অধ্যায়ৰ বিষয়ে।
১৯৮৪ চনত মুক্তি পাইছিল ভাৰতৰ প্ৰথমখন 3D ছবি
১৯৮৪ চনত মুক্তি লাভ কৰা মালয়ালম ফেণ্টাচি ছবি মাই ডিয়াৰ কুট্টিচাথান (My Dear Kuttichathan) ভাৰতৰ প্ৰথমখন 3D ছবি হিচাপে পৰিচিত। এই ছবিখনে ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ জগতত এক নতুন প্ৰযুক্তিৰ সূচনা কৰিছিল। ছবিখনৰ কাহিনীটো এজন ৰহস্যময় জিন বা যাদুকৰী সত্তাক কেন্দ্ৰ কৰি গঢ় লৈ উঠিছিল। কুট্টিচাথান নামৰ এই সত্তাটোক এজন নিষ্ঠুৰ যাদুকৰে বন্দী কৰি ৰাখিছিল। এদিন ভুলবশতঃ তিনিটা শিশুৱে তেওঁক বন্দী অৱস্থাৰ পৰা মুক্ত কৰে। ইয়াৰ পিছত শিশুকেইটাৰ সৈতে কুট্টিচাথানৰ বন্ধুত্ব গঢ় লৈ উঠে। ছবিখনত যাদুকৰী জগত, ৰোমাঞ্চকৰ ঘটনা আৰু মনোমোহা দৃশ্যৰ সংমিশ্ৰণ ঘটোৱা হৈছিল। সেই সময়ত 3D প্ৰযুক্তিৰ ব্যৱহাৰে দৰ্শকক এক সম্পূৰ্ণ নতুন চলচ্চিত্ৰ অভিজ্ঞতা প্ৰদান কৰিছিল। ছবিখনৰ সংগীত ৰচনা কৰিছিল কিংবদন্তি সংগীত পৰিচালক ইলাইয়াৰাজাই। মালয়ালম ভাষাত মুক্তি পোৱাৰ পিছত ছবিখনে ব্যাপক জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত ছবিখন হিন্দী আৰু তামিল ভাষাতো মুক্তি দিয়া হয়।
অমিতাভ বচ্চন আৰু ৰজনীকান্তৰ দৰে তাৰকাৰো আছিল কেমিঅ’
মাই ডিয়াৰ কুট্টিচাথান ছবিখনৰ হিন্দী সংস্কৰণত উৰ্মিলা মাতোণ্ডকাৰ, নাছিৰুদ্দিন শ্বাহ, দলীপ তাহিল, সতীশ কৌশিক, শক্তি কাপুৰ, হৰিশ কুমাৰ আৰু ৰবি বিশ্বানীয়ে অভিনয় কৰিছিল। তামিল সংস্কৰণতো প্ৰকাশ ৰাজে অভিনয় কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰি অমিতাভ বচ্চন, প্ৰেম নাজিৰ, চিৰঞ্জীৱী, ৰজনীকান্ত আৰু জীতেন্দ্ৰৰ দৰে জনপ্ৰিয় তাৰকাই বিভিন্ন ভাষাৰ সংস্কৰণত কেমিঅ’ ৰূপত ভাগ লৈছিল।
এই ছবিখন কেৱল মনোৰঞ্জনৰ বাবেই গুৰুত্বপূৰ্ণ নাছিল, বৰং ভাৰতীয় চিনেমাত আধুনিক প্ৰযুক্তিৰ ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰতো এক ঐতিহাসিক মাইলৰ খুঁটি হিচাপে বিবেচিত হয়। ১৯৮৪ চনতে 3D প্ৰযুক্তিৰ ব্যৱহাৰে ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতাসকলৰ নতুন চিন্তাধাৰা আৰু সৃষ্টিশীলতাৰ পৰিচয় দিছিল।
আজিৰ সময়ত VFX, CGI আৰু অত্যাধুনিক প্ৰযুক্তিৰ সহায়ত চিনেমাত কল্পনাৰ জগতক বাস্তৱ ৰূপ দিয়া হৈছে। বাহুবলী, ধুৰন্ধৰ আৰু ৰামায়ণৰ দৰে বৃহৎ পৰিসৰৰ ছবিয়ে ভাৰতীয় চিনেমাক নতুন উচ্চতালৈ লৈ যোৱাৰ প্ৰয়াস কৰিছে। এতিয়া ৰণবীৰ কাপুৰ অভিনীত ৰামায়ণক লৈও দৰ্শকৰ মাজত ব্যাপক উৎসাহ দেখা গৈছে। ছবিখনৰ উন্নত VFX, বৃহৎ বাজেট আৰু কাহিনীৰ উপস্থাপনে ভাৰতীয় চিনেমাত নতুন অভিলেখ সৃষ্টি কৰিব নেকি, সেয়া সময়েহে ক’ব।
এই প্ৰতিবেদন যুগুতাইছে মানসজ্যোতিয়ে
এনেধৰণৰ অন্যান্য বা-বাতৰিৰ বাবে লাইক কৰক অসম লাইভ ২৪ ৰ ফেচবুক পেজ
