শনিৰ কোপদৃষ্টিত অশান্তি? শনিবাৰে পাঠ কৰক এই বিশেষ মন্ত্ৰ!

হিন্দু ধৰ্মত শনিবাৰ শনি ভগৱানৰ নামত উচৰ্গিত। তেওঁক ন্যায়ৰ দেৱতা আৰু কৰ্মৰ ফলদাতা। ধৰ্মীয় বিশ্বাস অনুসৰি ভগৱান শনি এজন ব্যক্তিক তেওঁলোকৰ কৰ্ম অনুযায়ী পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰে। জ্যোতিষত শনি গ্ৰহক আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী গ্ৰহসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম। ৰাশিফলত শনিৰ অনুকূল অৱস্থানে ব্যক্তিক পুৰস্কাৰ, প্ৰগতি আৰু সন্মান প্ৰদান কৰে। কিন্তু শনিৰ প্ৰতিকূল অৱস্থানে জীৱনত বহুতো অসুবিধাৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। বিশেষকৈ শনিৰ ষাড়েসাতী আৰু ধৈয়্যাৰ সময়ত মানুহে আৰ্থিক, পাৰিবাৰিক, আৰু কেৰিয়াৰ সম্পৰ্কীয় প্ৰত্যাহ্বানৰ সন্মুখীন হয়।

শনি দেৱৰ আশীৰ্বাদ লাভ কৰি তেওঁৰ বিৰূপ প্ৰভাৱ লাঘৱ কৰিবলৈ শনিবাৰে তেওঁক পূজা কৰা আৰু মন্ত্ৰ জপ কৰা শুভ বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। তদুপৰি শনি চালিছা পাঠ কৰাটোও বিশেষভাৱে ফলপ্ৰসূ। ধৰ্মীয় বিশ্বাস অনুসৰি নিয়মিতভাৱে শনি চলিছা পাঠ কৰিলে জীৱনৰ বিপদৰ পৰা সকাহ পোৱা যায়। যদি আপুনিও শনিৰ ষাড়ে সাতী, ধৈয়্যা, বা মহাদশাই অশান্তি দিয়ে, তেন্তে শনিবাৰে শনি চলিছা ভক্তিৰে পাঠ কৰিব পাৰে। শনি চালিছা পাঠৰ তাৎপৰ্য, ইয়াৰ উপকাৰ, আৰু ইয়াক কিমানবাৰ আবৃত্তি কৰিব লাগে, সেই বিষয়ে জানো আহক।

শনি চলিছা (Shani Chalisa)

শনি দেৱৰ পূজা আৰু উপাসনাৰ বাবে পাঠ কৰা পৱিত্ৰ ভক্তিমূলক স্তোত্ৰ।

॥ দোহা ॥

জয় গণেশ গিৰিজা সুবন, মংগল কৰণ কৃপাল।
দীনন কে দুখ দূৰ কৰী, কীজৈ নাথ নিহাল॥

জয় জয় শ্ৰী শনিদেৱ প্ৰভু, শুনহু বিনয় হামাৰ।
কৰহু কৃপা হে ৰবি তনয়, ৰাখহু জন কী লাজ॥

॥ চৌপাই ॥

জয়তি জয়তি শনিদেৱ দয়ালা।
কৰত সদা ভক্তন প্ৰতিপালা॥

চাৰি ভুজা, তনু শ্যাম বিৰাজৈ।
মাথে ৰতন মুকুট ছবি ছাজৈ॥

পৰম বিশাল মনোহৰ ভালা।
টেঢ়ী দৃষ্টি ভ্ৰুকুটি বিকৰালা॥

কুণ্ডল শ্ৰৱণ চমাচম চমকে।
হিয়ে মাল মুক্তন মণি দমকে॥

কৰ মে গদা ত্ৰিশূল কুঠাৰা।
পল বিচ কৰৈ অৰিহিং সংহাৰা॥

পিংগল, কৃষ্ণ, ছায়া নন্দন।
যম, কোণস্থ, ৰৌদ্ৰ, দুখ ভঞ্জন॥

সৌৰী, মন্দ, শনি, দশ নামা।
ভানু পুত্ৰ পূজহিং সব কামা॥

জা পৰ প্ৰভু প্ৰসন্ন হৈ জাহিং।
ৰংকহু ৰাৱ কৰৈ ক্ষণ মাহিং॥

পৰ্বতহু তৃণ হোই নিহাৰত।
তৃণহু কো পৰ্বত কৰি ডাৰত॥

ৰাজ মিলত বন ৰামহিং দীনহো।
কৈকেয়ীহু কী মতি হৰি লীনহো॥

বনহুঁ মে মৃগ কপট দেখাই।
মাতু জানকী গঈ চুৰাই॥

লখনহিং শক্তি বিকল কৰি ডাৰা।
মচিগা দল মে হাহাকাৰা॥

ৰাৱণ কী গতি মতি বৌৰাই।
ৰামচন্দ্ৰ সো বৈৰ বঢ়াই॥

দিয়ো কীট কৰি কঞ্চন লংকা।
বজি বজৰংগ বীৰ কী ডংকা॥

নৃপ বিক্ৰম পৰ তুহি পগু ধাৰা।
চিত্ৰ ময়ূৰ নিগলি গৈ হাৰা॥

হাৰ নৌলাখা লাগ্যো চোৰী।
হাথ পৈৰ ডৰৱায়ো তোৰী॥

ভাৰী দশা নিকৃষ্ট দেখায়ো।
তেলিহিং ঘৰ কোল্হু চলায়ো॥

বিনয় ৰাগ দীপক মহঁ কীন্হো।
তব প্ৰসন্ন প্ৰভু হৈ সুখ দীনহো॥

হৰিশ্চন্দ্ৰ নৃপ নাৰী বিকানী।
আপহু ভৰে ডোম ঘৰ পানী॥

তৈসে নল পৰ দশা চিৰানী।
ভূঁজি-মীন কূদ গঈ পানী॥

শ্ৰী শংকৰহিং গহয়ো জব জাই।
পাৰ্বতী কো সতী কৰাই॥

তনিক বিলোকত হি কৰি ৰীসা।
নভ উড়ি গয়ো গৌৰীসুত সীসা॥

পাণ্ডৱ পৰ ভৈ দশা তুমহাৰী।
বচী দ্ৰৌপদী হোতি উধাৰী॥

কৌৰৱ কে ভী গতি মতি মাৰয়ো।
যুদ্ধ মহাভাৰত কৰি ডাৰয়ো॥

ৰবি কহঁ মুখ মহঁ ধৰি তৎকালে।
লৈকৰ কূদি পৰয়ো পাতালে॥

শেষ দেৱ-লখি বিনতী লাই।
ৰবি কো মুখ তে দিয়ো ছুড়াই॥

বাহন প্ৰভু কে সাত সুজানা।
জগ দিগ্গজ গৰ্দভ মৃগ স্বানা॥

জম্বুক সিংহ আদি নখ ধাৰী।
সো ফল জ্যোতিষ কহত পুকাৰী॥

গজ বাহন লক্ষ্মী গৃহ আৱৈ।
হয় তে সুখ সম্পত্তি উপজাৱৈ॥

গৰ্দভ হানি কৰৈ বহু কাজা।
গৰ্দভ সিদ্ধকৰ ৰাজ সমাজা॥

জম্বুক বুদ্ধি নষ্ট কৰি ডাৰৈ।
মৃগ দে কষ্ট প্ৰাণ সংহাৰৈ॥

জব আৱহিং প্ৰভু স্বান সৱাৰী।
চোৰী আদি হোয় ডৰ ভাৰী॥

তৈসহি চাৰি চৰণ ইহ নামা।
স্বৰ্ণ, লৌহ, চাঁদী আৰু তামা॥

লৌহ চৰণ পৰ জব প্ৰভু আৱৈ।
ধন জন সম্পত্তি নষ্ট কৰাৱৈ॥

সমতা তাম্ৰ ৰজত শুভকাৰী।
স্বৰ্ণ সৰ্বসুখ মংগলকাৰী॥

যো ইহ শনি চৰিত্ৰ নিত গাৱৈ।
কবহুঁ ন দশা নিকৃষ্ট সতাৱৈ॥

অদ্ভুত নাথ দেখাৱৈ লীলা।
কৰৈ শত্ৰু কে নশি বলি ঢীলা॥

যো পণ্ডিত সুয়োগ্য বুলাৱৈ।
বিধিৱত শনি গ্ৰহ শান্তি কৰাৱৈ॥

পীপল জল শনি দিৱস চঢ়াৱত।
দীপ দান দে বহু সুখ পাৱত॥

কহত ৰাম সুন্দৰ প্ৰভু দাসা।
শনি সুমিৰত সুখ হোত প্ৰকাশা॥

॥ দোহা ॥

পাঠ শনিশ্চৰ দেৱ কো, কী হোঁ ভক্ত তৈয়াৰ।
কৰত পাঠ চালীস দিন, হো ভবসাগৰ পাৰ॥

এনেধৰণৰ অন্যান্য বা-বাতৰিৰ বাবে লাইক কৰক অসম লাইভ ২৪ ৰ ফেচবুক পেজ