আমাৰ দৈনন্দিন জীৱনত কাগজ বা কাপোৰ কাটিবলৈ কেঁচি আমাৰ দৈনন্দিন সংগী। ভালদৰে চালে দেখিব যে বহুতো কেঁচিৰ গ্ৰীপ বা হেণ্ডেল দুটা একে আকাৰৰ নহয়। বহুতে ভাবে যে আধুনিক যুগত এইটো এটা নতুন শৈলী বা ডিজাইনৰ আচৰিত কথাহে হ’ব পাৰে।
কিন্তু ইয়াৰ আঁৰত নিহিত হৈ আছে দৈনন্দিন ব্যৱহাৰৰ এক মহান বিজ্ঞান। মানুহৰ হাতৰ আকৃতি আৰু কামৰ সুবিধা বিবেচনা কৰি হেণ্ডেলবোৰক এনে ভিন্ন আকৃতি দিয়া হৈছে। কিন্তু এই নিয়ম সকলো কেঁচিৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰযোজ্য নহয়, বহুতো কেঁচি আছে যাৰ দুটা হেণ্ডেল হুবহু একে।
কেঁচিৰ ঘূৰণীয়া অংশটো যিটো অলপ সৰু, মূলতঃ বুঢ়া আঙুলিটো ধৰি ৰাখিবলৈ ডিজাইন কৰা হয়। ইয়াৰ আকাৰ এনেদৰে তৈয়াৰ কৰা হৈছে যে বুঢ়া আঙুলিটো তাত যথেষ্ট ধুনীয়াকৈ আবদ্ধ হৈ থাকে। ফলত কেঁচিবোৰ সঠিকভাৱে ভাৰসাম্য ৰক্ষা কৰিব পাৰি আৰু সম্পূৰ্ণ নিয়ন্ত্ৰণ আপোনাৰ হাতৰ তলুৱাত থাকে। এই সৰু হেণ্ডেলটোৰ সহায়ত কেঁচিৰ দিশটো সহজে নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰি। অৰ্থাৎ বুঢ়া আঙুলিটোৱে সঠিকভাৱে কাটিলে ষ্টিয়াৰিঙৰ দৰে কাম কৰে। এই কটকটীয়া ব্যৱস্থাটো মূলতঃ কাম কৰাৰ সময়ত আঙুলি পিছলি যোৱাৰ ফলত দুৰ্ঘটনা ৰোধ কৰিবলৈ।
এতিয়া ডাঙৰ হেণ্ডেলটোৰ কথা কওঁ, যিটোক ইচ্ছাকৃতভাৱে অলপ ডাঙৰ আৰু বহল আকৃতি দিয়া হৈছে। এই অংশত একেলগে দুটা বা তিনিটা আঙুলি সহজে সুমুৱাই দিব পাৰি। যদি আপুনি তৰ্জনী, মধ্যম আৰু আঙঠি আঙুলি একেলগে ৰাখে, তেন্তে কেঁচিখন চলাওঁতে বহুত বেছি বল প্ৰয়োগ কৰা সম্ভৱ। বুঢ়া আঙুলিটোৱে কেৱল কেঁচিৰ দিশটোহে নিৰ্দেশ দিয়ে, কিন্তু আন আঙুলিবোৰে প্ৰকৃত কাটিব পৰা চাপ সৃষ্টি কৰে। বিজ্ঞানে কয় যে যেতিয়া আঙুলিৰ পেশীবোৰে একেলগে কাম কৰে তেতিয়া হাতখনৰ শক্তি একে সময়তে বহুগুণ বৃদ্ধি পায়। ডাঠ কাৰ্ডবৰ্ড বা ডাঠ কাপোৰ কাটিলে এই চতুৰ ডিজাইনটো অতি সহায়ক হয়।
একে সময়তে একাধিক আঙুলিৰে কাম কৰিলে পেশীবোৰত কোনো অতিৰিক্ত টান নপৰে। যিহেতু চাপটো সকলো আঙুলিতে সমানে বিতৰণ কৰা হয়, গতিকে কাটিলেও বহুত বেছি আৰামদায়ক। ফলত বহু সময় কাম কৰাৰ পিছতো হাতৰ কব্জি বা আঙুলিৰ বিষ হোৱাৰ আশংকা নাথাকে।
অৱশ্যে বজাৰত বহুতো কেঁচি পোৱা যায় যাৰ দুয়োটা হেণ্ডেল একে আকাৰৰ। উদাহৰণস্বৰূপে, চেলুনত চুলি কটা কেঁচিৰ ক্ষেত্ৰত দুয়োটা হেণ্ডেল একে, কাৰণ শক্তিতকৈ গতিৰ প্ৰয়োজন বেছি। ইয়াৰ উপৰিও সোঁহাত আৰু বাওঁহাতৰ দুয়োৰে ব্যৱহাৰৰ বাবে নিৰ্মিত কেঁচিৰ হেণ্ডেলবোৰো একে আকাৰত ৰখা হয়।
এনেধৰণৰ অন্যান্য বা-বাতৰিৰ বাবে লাইক কৰক অসম লাইভ ২৪ ৰ ফেচবুক পেজ
