মৃ*ত্যু মানৱ জীৱনৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ ৰহস্য। মৃত্যুৰ লগে লগে সকলো শেষ হৈ যায় নেকি, নে আত্মাই নিজৰ পৰৱৰ্তী যাত্ৰা অব্যাহত ৰাখে? এই প্ৰশ্নবোৰ প্ৰায় সকলোৰে মনত কেতিয়াবা নহয় কেতিয়াবা উদয় হয়। বৈদিক দৰ্শন, উপনিষদ, শ্ৰীমদ্ভগৱদ্গীতা আৰু বিভিন্ন পুৰাণত এই বিষয়ত ভিন্ন ভিন্ন দৃষ্টিভংগী আগবঢ়োৱা হৈছে। আহক, শাস্ত্ৰসমূহত উল্লেখ থকা ভূত, প্ৰেত, পিশাচ আৰু ব্ৰহ্মৰাক্ষস আদি অৱস্থাসমূহৰ বিষয়ে জানো।
মৃ*ত্যুৰ পিছত সকলো আত্মাই একে অৱস্থালৈ যায় নেকি?
বৈদিক দৰ্শন অনুসৰি মৃত্যুৰ পিছত আত্মাৰ গতি সম্পূৰ্ণৰূপে নিৰ্ভৰ কৰে ব্যক্তিজনৰ কৰ্ম, সংস্কাৰ আৰু আধ্যাত্মিক অৱস্থাৰ ওপৰত। সেইবাবে সকলো আত্মাৰ পৰৱৰ্তী যাত্ৰা একে ধৰণৰ বুলি শাস্ত্ৰত উল্লেখ নাই।
শাস্ত্ৰীয় উল্লেখ: শ্ৰীমদ্ভগৱদ্গীতা (অধ্যায় ৮), কঠোপনিষদ
প্ৰে*ত কাক কয়?
‘প্ৰে*ত’ শব্দটো সংস্কৃতৰ ‘প্ৰ + ই’ ধাতুৰ সৈতে সম্পৰ্কিত বুলি ধৰা হয়, যাৰ অৰ্থ হৈছে “আগলৈ গমন কৰা”। ধৰ্মশাস্ত্ৰীয় পৰম্পৰা অনুসৰি, মৃ*ত্যুৰ পিছত চূড়ান্ত গতি বা পুনৰ্জন্ম লাভ কৰাৰ আগৰ অন্তৱৰ্তী অৱস্থাত থকা আত্মাক প্ৰেত বুলি কোৱা হয়। বিশেষকৈ গৰুড় পুৰাণত এই অৱস্থাৰ বিস্তৃত বৰ্ণনা পোৱা যায়।
ভূ*ত কাক কয়?
‘ভূ*ত’ শব্দৰ অৰ্থ কেৱল ভয়ংকৰ আত্মা নহয়। সংস্কৃত ভাষাত ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে “যি হৈ গৈছে”, “জীৱ” বা “সকলো প্ৰাণী”। বহু শাস্ত্ৰত ‘সৰ্বভূত’ শব্দটোৰ অৰ্থ সমগ্ৰ জীৱজগত। যদিও লোকবিশ্বাসত ভূতক অশান্ত আত্মাৰ সৈতে জড়িত কৰা হয়, শাস্ত্ৰত ইয়াৰ অৰ্থ প্ৰসংগভেদে সলনি হয়।
শাস্ত্ৰীয় উল্লেখ: শ্ৰীমদ্ভগৱদ্গীতা (সৰ্বভূত শব্দৰ ব্যৱহাৰ), অমৰকোষ
পি*শাচ কি?
পুৰাণ আৰু ধৰ্মশাস্ত্ৰীয় সাহিত্যত পি*শাচক তামসিক, অশুভ আৰু সূক্ষ্ম শক্তি হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। শাস্ত্ৰসমূহত পিশাচক সাধাৰণ প্ৰেতৰ পৰা পৃথক সত্তা বুলি ধৰা হয়। বিভিন্ন পুৰাণত পি*শাচৰ বিষয়ে ভিন্ন ভিন্ন প্ৰসংগ উল্লেখ আছে, সেয়েহে সকলো গ্ৰন্থৰ বাবে একেটা সংজ্ঞা প্ৰযোজ্য নহয়।
শাস্ত্ৰীয় উল্লেখ: গৰুড় পুৰাণ, অগ্নি পুৰাণ
ব্ৰহ্মৰাক্ষস কি?
কেইবাখনো পুৰাণত উল্লেখ আছে যে, কোনো বিদ্বান ব্যক্তিয়ে যদি নিজৰ জ্ঞানৰ অপব্যৱহাৰ কৰে, ধৰ্মবিৰোধী আচৰণ কৰে বা গুৰুতৰ অধৰ্ম কৰে, তেন্তে মৃ*ত্যুৰ পিছত তেওঁ ব্ৰহ্মৰাক্ষসৰ অৱস্থা লাভ কৰিব পাৰে। এই ধাৰণাটো মূলতঃ পুৰাণিক পৰম্পৰাত পোৱা যায়।
শাস্ত্ৰীয় উল্লেখ: গৰুড় পুৰাণ, স্কন্দ পুৰাণ
মৃ*ত্যুৰ পিছত কিমান ধৰণৰ সূক্ষ্ম অৱস্থাৰ উল্লেখ আছে?
শাস্ত্ৰসমূহত বহু ধৰণৰ সূক্ষ্ম আৰু দিব্য সত্তাৰ উল্লেখ পোৱা যায়। যেনে— দেৱতা, পিতৃ, যক্ষ, গন্ধৰ্ব, কিন্নৰ, নাগ, ৰাক্ষস, প্ৰেত, পিশাচ আদি। এই সকলো সত্তাৰ বৰ্ণনা বিভিন্ন পুৰাণ আৰু শাস্ত্ৰত ভিন্ন ভিন্ন প্ৰসংগত উল্লেখ কৰা হৈছে।
শাস্ত্ৰীয় উল্লেখ: বিষ্ণু পুৰাণ, ভাগৱত পুৰাণ
সকলো আত্মাই প্ৰেত হয় নেকি?
শাস্ত্ৰত এনে কোনো স্পষ্ট নীতি উল্লেখ নাই যে প্ৰতিজন ব্যক্তিয়েই মৃ*ত্যুৰ পিছত প্ৰেত হয়। আত্মাৰ গতি তেওঁৰ কৰ্ম, আধ্যাত্মিক বিকাশ আৰু জীৱন-যাপনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে বুলি শাস্ত্ৰসমূহত বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
শাস্ত্ৰীয় উল্লেখ: শ্ৰীমদ্ভগৱদ্গীতা, গৰুড় পুৰাণ
বিজ্ঞানে কি কয়?
বৰ্তমানলৈকে আধুনিক বিজ্ঞানে ভূত, প্ৰেত, পিশাচ বা ব্ৰহ্মৰাক্ষসৰ অস্তিত্বৰ কোনো নিশ্চিত বা চূড়ান্ত প্ৰমাণ দাঙি ধৰিব পৰা নাই। অৱশ্যে মৃত্যু-সন্নিকট অভিজ্ঞতা (Near-Death Experience – NDE), চেতনা আৰু মানৱ অভিজ্ঞতা সম্পৰ্কে গৱেষণা অব্যাহত আছে। সেয়েহে এই বিষয়ত বিজ্ঞানে এতিয়াও কোনো চূড়ান্ত সিদ্ধান্তত উপনীত হোৱা নাই।
এই প্ৰতিবেদন যুগুতাইছে মানসজ্যোতিয়ে
এনেধৰণৰ অন্যান্য বা-বাতৰিৰ বাবে লাইক কৰক অসম লাইভ ২৪ ৰ ফেচবুক পেজ
