ধৰ্মীয় বিশ্বাসত গংগা পানীক ‘অমৃত’ বুলি কোৱা হয়। পৰম্পৰাগত সংস্কৃতিত পূজা আৰু উৎসৱৰ পৰা আৰম্ভ কৰি আত্মশুদ্ধিলৈকে সকলো গংগা পানী অবিহনে আধৰুৱা। কিন্তু য’ত সাধাৰণ পানীয়ে কিছুদিন পাত্ৰত ৰাখিলে দুৰ্গন্ধ ওলাই যায়, তাত বেক্টেৰিয়া বাঢ়ি যায় তেনে ক্ষেত্ৰত বছৰ বছৰ ধৰি বটলত ভৰোৱাৰ পিছতো গংগাৰ পানী কিয় গন্ধহীন আৰু বিশুদ্ধ হৈ থাকে জানো আহক…
যদিও বহুতে ইয়াক কেৱল অন্ধবিশ্বাস বুলি আওকাণ কৰে, তথাপিও ঐতিহাসিক আৰু আধুনিক বৈজ্ঞানিক গৱেষণাই সম্পূৰ্ণ বেলেগ সত্য উন্মোচন কৰিছে। হিমালয়ৰ পৰা বংগোপসাগৰলৈকে প্ৰায় ২৫২৫ কিলোমিটাৰ দৈৰ্ঘ্যৰ এই নদীখনৰ ‘আত্ম-বিশুদ্ধ ক্ষমতা’ই যুগ যুগ ধৰি সমগ্ৰ বিশ্বৰ গৱেষকসকলক আচৰিত কৰি ৰাখিছে।
পুৰাণত ভাগীৰথ ৰজাৰ তপস্যাৰ সময়ত গংগা পৃথিৱীলৈ অহা আৰু দেৱতাৰ স্পৰ্শৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে, যাৰ প্ৰভাৱ মোগল সাম্ৰাজ্যত পৰিছিল। ষোড়শ শতিকাত আবুল ফজলে তেওঁৰ ‘আইন-ই-আকবাৰী’ গ্ৰন্থত লিখিছিল যে সম্ৰাট আকবৰে গংগা পানীক ‘অমৰত্বৰ পানী’ বুলি অভিহিত কৰিছিল। আকবৰ আগ্ৰা বা ফতেহপুৰ ছিক্ৰীত থাকিলে গংগা নদীৰ বিশেষ অঞ্চলৰ পৰা আৰু পঞ্জাৱত থকাৰ সময়ত হৰিদ্বাৰৰ পৰা প্ৰহৰীৰ জৰিয়তে বন্ধ পাত্ৰত গংগাৰ পানী আনিছিল। কাৰণ চাৰিশ বছৰ আগতেও মানুহে জানিছিল যে এই পানী বহুদিন ধৰি ৰাখিলেও ইয়াৰ সোৱাদ আৰু গুণগত মানৰ অৱনতি ঘটিব পাৰে।
গংগা পানীৰ বীজাণুনাশক গুণৰ ওপৰত প্ৰথম ঐতিহাসিক বৈজ্ঞানিক পৰীক্ষাটো ব্ৰিটিছ বেক্টেৰিয়ালজিষ্ট আৰ্নেষ্ট হেনবুৰী হেনকিনে কৰিছিল। ১৮৯০ চনত যেতিয়া ভাৰতত কলেৰা মহামাৰীৰ আৱিৰ্ভাৱ হৈছিল, তেতিয়া প্ৰয়াগৰাজৰ মাঘমেলাত বহু লোকৰ মৃত্যু হৈছিল আৰু তেওঁলোকৰ মৃতদেহ গংগা নদীত পেলাই দিয়া হৈছিল। ইয়াৰ পিছতো দেখা গৈছে যে গংগা পানীৰ বহু ব্যৱহাৰকাৰী নিৰাপদ আছিল।
১৮৯৬ চনত প্ৰকাশিত তেওঁৰ গৱেষণা পত্ৰত হেংকিনে ৰিপ’ৰ্ট কৰিছে যে যদিও মাৰাত্মক কলেৰা বেক্টেৰিয়া ভাইব্ৰিয়া কলেৰাই কূপৰ পানীত দ্ৰুতগতিত বংশবৃদ্ধি কৰে, তথাপিও একেটা বেক্টেৰিয়া গংগাৰ পানীত ঢালি দিলে তিনি ঘণ্টাৰো কম সময়ৰ ভিতৰতে সম্পূৰ্ণৰূপে ধ্বংস হয়!
বৈজ্ঞানিক গৱেষণাৰ পৰা দেখা গৈছে যে গংগাৰ পানীত প্ৰায় ১০০০ প্ৰজাতিৰ বেক্টেৰিয়াফেজ আছে।
আধুনিক গৱেষণাই কি কয়?
২০১১ চনত ষ্টিফেন টি এভেডনে আৰু শেহতীয়াকৈ ২০২০ চনত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আলোচনী এনভাইৰনমেণ্টেল মনিটৰিং এণ্ড এচেছমেণ্টত প্ৰকাশিত চি এছ আই আৰ-নেচনেল বটানিকেল ৰিচাৰ্চ ইনষ্টিটিউট (এন বি আৰ আই)ৰ বিজ্ঞানী সঞ্জয় দ্বিবেদী আৰু পুনিত সিং চৌহানে মহাকুম্ভৰ সময়ত গংগা পানীৰ গুণাগুণ পৰীক্ষা কৰিছিল। সেই অধ্যয়নৰ পৰা পোৱা তথ্য অনুসৰি গংগা পানীত বেক্টেৰিয়াফেজ আৰু খনিজ চালফাৰৰ পৰিমাণ আন নদী (যেনে যমুনা বা নৰ্মদা)তকৈ বহু বেছি। গংগা পানীয়ে বায়ুমণ্ডলৰ পৰা অক্সিজেন অতি সোনকালে শোষণ কৰিব পাৰে। সাধাৰণ নদীৰ তুলনাত ইয়াৰ পলস আৰু পানীয়ে নিজাববীয়াকৈ ২০গুণ বেছি জৈৱ-বিঘ্নিত আৱৰ্জনা বা মলি প্ৰক্ৰিয়াকৰণ কৰিব পাৰে। হিমালয়ৰ ঔষধি বনৌষধি আৰু পাথৰৰ সংস্পৰ্শলৈ আহিলে গংগা পানীত যিবোৰ খনিজ পদাৰ্থ আৰু বেক্টেৰিয়াফেজ গঠন হয়, সেইবোৰে মূলতঃ ক্ষতিকাৰক বেক্টেৰিয়াৰ বৃদ্ধি ৰোধ কৰে।
এনেধৰণৰ অন্যান্য বা-বাতৰিৰ বাবে লাইক কৰক অসম লাইভ ২৪ ৰ ফেচবুক পেজ
