পৰ্যাপ্ত পৰিমাণে পানী নাখালে শৰীৰত দেখা দিব পাৰে ডিহাইড্ৰেচন বা পানীৰ অভাৱ। ইয়াৰ ফলত কেৱল পিয়াহ লগা বা মুখ শুকাই যোৱাই নহয়, মূৰ ঘূৰণি, দুৰ্বলতা, প্ৰস্ৰাৱ কম হোৱা, ৰক্তচাপ হ্ৰাস পোৱা আদি সমস্যাও দেখা দিব পাৰে। গুৰুতৰ অৱস্থাত ডিহাইড্ৰেচনে বৃক্কৰ ক্ষতি কৰাৰ লগতে জীৱনৰ প্ৰতিও ভাবুকি সৃষ্টি কৰিব পাৰে। গতিকে শৰীৰত পানীৰ অভাৱৰ লক্ষণসমূহ সময়মতে চিনাক্ত কৰাটো অতি প্ৰয়োজনীয়।
আমাৰ শৰীৰৰ সঠিক কাৰ্যক্ষমতা বজাই ৰাখিবলৈ পানীৰ প্ৰয়োজন। শৰীৰৰ উষ্ণতা নিয়ন্ত্ৰণ কৰা, খাদ্য হজম কৰা, পুষ্টিকৰ উপাদানসমূহ শৰীৰৰ বিভিন্ন অংশলৈ কঢ়িয়াই নিয়া আৰু অপ্ৰয়োজনীয় পদাৰ্থ বাহিৰ কৰাত পানীয়ে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। কিন্তু শৰীৰৰ পৰা যিমান পৰিমাণে পানী বাহিৰ হয়, সেই অনুপাতে পানী আৰু প্ৰয়োজনীয় লৱণ পূৰণ নহ’লে ডিহাইড্ৰেচন (Dehydration) বা শৰীৰত পানীৰ অভাৱৰ সৃষ্টি হয়।
বাৰে বাৰে পিয়াহ লাগে আৰু মুখ শুকাই যায়
ডিহাইড্ৰেচনৰ অন্যতম প্ৰাথমিক লক্ষণ হৈছে অত্যধিক পিয়াহ লগা। শৰীৰত পানীৰ পৰিমাণ কমিবলৈ ধৰিলে মগজুৱে পানীৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ সংকেত দিয়ে। ইয়াৰ ফলত বাৰে বাৰে পানী খাবলৈ মন যায়। ইয়াৰ লগতে মুখ, জিভা আৰু ওঁঠ শুকাই যাব পাৰে। মুখত লেলাউতিৰ পৰিমাণ কমি যোৱাৰ ফলত কথা কোৱা বা খাদ্য গিলিবলৈও অসুবিধা হ’ব পাৰে।
মূৰ ঘূৰণি আৰু মূৰৰ বিষ হ’ব পাৰে
শৰীৰত পানীৰ অভাৱ হ’লে মূৰৰ বিষ, মূৰ ঘূৰণি আৰু ভাগৰ লগাৰ দৰে লক্ষণে দেখা দিব পাৰে। বিশেষকৈ বহি থকা অৱস্থাৰ পৰা হঠাতে থিয় হ’লে কিছুমান লোকৰ মূৰ ঘূৰাব পাৰে। ডিহাইড্ৰেচনৰ ফলত শৰীৰত তৰলৰ পৰিমাণ কমি ৰক্তচাপ হ্ৰাস পাব পাৰে। ইয়াৰ ফলত দুৰ্বলতা আৰু মূৰ ঘূৰণিৰ সমস্যা বৃদ্ধি পায়। অৱশ্যে, মূৰৰ বিষ বা মূৰ ঘূৰণিৰ আন বহু কাৰণো থাকিব পাৰে। সেয়েহে এই লক্ষণ দেখা দিলেই ডিহাইড্ৰেচন হৈছে বুলি নিশ্চিত হ’ব নোৱাৰি।
প্ৰস্ৰাৱৰ পৰিমাণ কমি যায়
শৰীৰত পানীৰ অভাৱ হ’লে বৃক্কই পানী সংৰক্ষণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। ফলত প্ৰস্ৰাৱৰ পৰিমাণ কমি যাব পাৰে আৰু প্ৰস্ৰাৱৰ ৰং গাঢ় হালধীয়া হ’ব পাৰে। সাধাৰণতে প্ৰস্ৰাৱৰ ৰং পাতল হালধীয়া হোৱাটো পৰ্যাপ্ত পানী গ্ৰহণৰ এটা সম্ভাৱ্য লক্ষণ। কিন্তু প্ৰস্ৰাৱৰ ৰং খাদ্য, ঔষধ আৰু আন স্বাস্থ্যজনিত কাৰণতো সলনি হ’ব পাৰে। দীৰ্ঘ সময় ধৰি প্ৰস্ৰাৱ অতি কম হোৱা বা একেবাৰে নোহোৱা, বিশেষকৈ দুৰ্বলতা আৰু মূৰ ঘূৰণিৰ সৈতে দেখা দিলে চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ লোৱাটো জৰুৰী।
শৰীৰত দুৰ্বলতা আৰু ভাগৰ বৃদ্ধি পায়
পানীৰ অভাৱৰ ফলত শৰীৰৰ স্বাভাৱিক কাৰ্যক্ষমতা ব্যাহত হ’ব পাৰে। ইয়াৰ ফলত অলপ কাম কৰিলেই ভাগৰ লগা, শক্তি কমি যোৱা আৰু দৈনন্দিন কাম-কাজত মনোযোগ দিবলৈ অসুবিধা হোৱাৰ দৰে সমস্যা দেখা দিব পাৰে। গৰমৰ দিনত বাহিৰত কাম কৰা লোক, খেলুৱৈ আৰু অধিক ঘাম ওলোৱা লোকৰ ক্ষেত্ৰত এই সমস্যা বেছিকৈ দেখা যাব পাৰে। সেয়েহে কামৰ মাজে মাজে জিৰণি লোৱা, অত্যধিক গৰম পৰিহাৰ কৰা আৰু প্ৰয়োজন অনুসৰি পানী খোৱাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ।
হৃদস্পন্দন আৰু উশাহ-নিশাহৰ গতি বৃদ্ধি পাব পাৰে
ডিহাইড্ৰেচন গুৰুতৰ হ’লে শৰীৰত তেজৰ চলাচলৰ বাবে উপলব্ধ তৰলৰ পৰিমাণ কমি যাব পাৰে। ইয়াৰ ফলত হৃদযন্ত্ৰই তেজ পাম্প কৰিবলৈ অধিক কষ্ট কৰিবলগীয়া হ’ব পাৰে। কিছুমান ক্ষেত্ৰত হৃদস্পন্দন দ্ৰুত হোৱা, উশাহ-নিশাহৰ গতি বৃদ্ধি পোৱা আৰু ৰক্তচাপ হ্ৰাস পোৱাৰ দৰে লক্ষণ দেখা দিব পাৰে। এই লক্ষণসমূহক অৱহেলা কৰা উচিত নহয়। বিশেষকৈ হৃদস্পন্দন অস্বাভাৱিকভাৱে বাঢ়ি যোৱা, অজ্ঞান হোৱা বা উশাহ লোৱাত অসুবিধা হ’লে তৎক্ষণাত চিকিৎসা গ্ৰহণ কৰিব লাগে।
মনোযোগ আৰু স্মৃতিশক্তিত প্ৰভাৱ পৰিব পাৰে
শৰীৰত পানীৰ অভাৱ হ’লে কিছুমান লোকৰ মনোযোগ, একাগ্ৰতা আৰু মানসিক কৰ্মক্ষমতা হ্ৰাস পাব পাৰে। মূৰ গধুৰ লগা, খিংখিঙীয়া হোৱা বা কামত মন বহুৱাবলৈ অসুবিধা হোৱাৰ দৰে সমস্যাও দেখা দিব পাৰে। বিশেষকৈ শিশু আৰু বৃদ্ধসকলৰ ক্ষেত্ৰত ডিহাইড্ৰেচনৰ লক্ষণ চিনাক্ত কৰাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ। শিশুৱে নিজৰ পিয়াহ বা অসুস্থতাৰ কথা স্পষ্টকৈ ক’ব নোৱাৰিবও পাৰে।
এনেধৰণৰ অন্যান্য বা-বাতৰিৰ বাবে লাইক কৰক অসম লাইভ ২৪ ৰ ফেচবুক পেজ
