ডায়বেটিছ বা মধুমেহ বৰ্তমান সময়ৰ এক সাধাৰণ স্বাস্থ্য সমস্যা। এই ৰোগত তেজত গ্লুক’জ বা শৰ্কৰাৰ মাত্ৰা বৃদ্ধি পায়। ডায়বেটিছ নিয়ন্ত্ৰণত ৰখাৰ ক্ষেত্ৰত চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ আৰু ঔষধৰ লগতে খাদ্যাভ্যাসৰো বিশেষ ভূমিকা আছে। কিছুমান খাদ্য বেছিকৈ খালে ৰক্ত শৰ্কৰা বৃদ্ধি পাব পাৰে। সেয়েহে এনে খাদ্য সীমিত কৰা বা এৰাই চলা উচিত।
চেনি আৰু মিঠা খাদ্য
ডায়বেটিছ থকা ব্যক্তিয়ে চেনি, মিঠাই, ৰসগোল্লা, জিলাপী, লাডু, পায়স, কেক, পেষ্ট্ৰী, মিঠা বিস্কুট আদি কমাব লাগে। এইবোৰত যোগ কৰা চেনি আৰু কেলৰি যথেষ্ট থাকে।
মিঠা পানীয়
কোল্ড ড্ৰিংকছ, চেনি দিয়া জুচ, এনার্জি ড্ৰিংক, মিঠা চাহ-কফি আৰু অন্যান্য মিঠা পানীয় এৰাই চলাটো ভাল। ফলৰ জুচৰ তুলনাত সম্পূৰ্ণ ফল খোৱাটো অধিক উপযোগী, কাৰণ ফলত আঁহ থাকে।
অধিক পৰিমাণৰ বগা ভাত
বগা ভাত সম্পূৰ্ণৰূপে বন্ধ কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই, কিন্তু একেলগে অত্যধিক পৰিমাণে খোৱাটো উচিত নহয়। ভাতৰ পৰিমাণ নিয়ন্ত্ৰণ কৰি শাক-পাচলি, ডাল আৰু উপযুক্ত প্ৰ’টিনৰ সৈতে খাব পাৰি।
ময়দাৰ খাদ্য
পুৰি, ভাটুৰা, নান, বগা পাউৰুটি, বিস্কুট, কেক, পেষ্ট্ৰী আদি ময়দাযুক্ত খাদ্য সীমিত কৰা উচিত। বিশেষকৈ চেনি আৰু চৰ্বি অধিক থকা বেকাৰী খাদ্য নিয়মিত খোৱা উচিত নহয়।
ভজা-পোৰা আৰু ফাষ্ট ফুড
চিপছ, সমুচা, পকোড়া, ফ্ৰেঞ্চ ফ্ৰাই, বাৰ্গাৰ, পিজ্জা আদি খাদ্যত কেলৰি আৰু চৰ্বি বেছি থাকিব পাৰে। এনে খাদ্য নিয়মিত খালে ওজন বৃদ্ধি আৰু হৃদ্যন্ত্ৰৰ সমস্যাৰ আশংকা বৃদ্ধি পাব পাৰে।
ফলৰ ক্ষেত্ৰত সাৱধানতা
ডায়বেটিছ হ’লেই ফল খাব নোৱাৰি বুলি নহয়। কিন্তু ফলৰ পৰিমাণ আৰু প্ৰকাৰৰ প্ৰতি সাৱধান হোৱা উচিত। আম, কঁঠাল, লিচু, আঙুৰ আদি মিঠা ফল একেলগে অধিক পৰিমাণে নোখোৱাই ভাল। ফলৰ ৰসৰ সলনি পৰিমিত পৰিমাণে সম্পূৰ্ণ ফল খাব পাৰি।
পেকেটজাত খাদ্য
চকলেট, মিঠা চিৰিয়েল, ফ্লেভাৰযুক্ত দই, ইনষ্টেণ্ট নুডলছ আৰু বিভিন্ন পেকেটজাত খাদ্যত যোগ কৰা চেনি বা পৰিশোধিত কাৰ্বহাইড্ৰেট থাকিব পাৰে। সেয়েহে খাদ্য কিনাৰ সময়ত লেবেলত থকা “Added Sugar” আৰু মুঠ কাৰ্বহাইড্ৰেটৰ পৰিমাণ চোৱা উচিত।
এনেধৰণৰ অন্যান্য বা-বাতৰিৰ বাবে লাইক কৰক অসম লাইভ ২৪ ৰ ফেচবুক পেজ
