মঙলবাৰৰ দিনটোত হনুমানক পূজা কৰা হয়। এই দিনটোত পূজা কৰিলে ভক্তৰ সকলো ইচ্ছা আৰু মনোকামনা পূৰ্ণ হয়। ৰাতিপুৱা গা ধুই পৰিষ্কাৰ কাপোৰ পিন্ধি মন্দিৰলৈ যাব। ইয়াৰ লপিছত সেন্দূৰ, ৰঙা ফুল, গুড়, চূণ, বা লাড্ডু আগবঢ়াওক, লগতে হনুমানৰ আগত জেচমিন বা ঘিউৰে দীপ জ্বলাই হনুমান চলিছা আৰু বজৰং বান পাঠ কৰক। সম্পূৰ্ণ ভক্তিৰে কৰা উপাসনাই বিপদ দূৰ কৰে আৰু সফলতাও আনে। বহুতে হনুমান চলিছা পাঠ কৰোতে ভুল কৰে, ফলত আশানুৰূপ ফল পাবলৈ সক্ষম নহয়। যদি আপুনি সফলতা বিচাৰে তেন্তে হনুমান চালিছা শুদ্ধকৈ আৰু লাহে-ধীৰে পাঠ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰক।
হনুমান চালিছা ১৬ শতাব্দীত তুলসী দাসে ৰচনা কৰিছিল। বজাৰত সংস্কৃতৰ পৰা আৰম্ভ কৰি হিন্দী, বাংলা, অসমীয়া আৰু আন আন ভাষাত এই চালিছা পোৱা যায়, কিন্তু ইয়াৰে কোনখন পঢ়িলে সুফল পোৱা যাব? একাংশৰ মতে সংস্কৃততহে শুদ্ধকৈ থাকে নেকি হনুমান চালিছা? আচলে তেনে নহয়, ভগৱানক ভক্তি আৰু নিষ্ঠাৰে যিকোনো এখন হনুমান চালিছা পাঠ কৰিব পাৰে।
Hanuman Chalisa in Assamese: অসমীয়াত হনুমান চালিছা
দোহা-
শ্ৰীগুৰু চৰণ সৰোজ ৰজ, নিজ মনু মুকুৰ সুধাৰি।
বৰনউঁ ৰঘুবৰ বিমল যশু, জো দায়ক ফল চাৰি॥
বুদ্ধিহীন তনু জানিকে, সুমিৰৌঁ পৱন-কুমাৰ।
বল বুদ্ধি বিদ্যা দেহু মোহি, হৰহু কলেশ বিকাৰ॥
চৌপাই-
জয় হনুমান জ্ঞান গুণ সাগৰ।
জয় কপীশ তিহুঁ লোক উজাগৰ॥
ৰামদূত অতুলিত বলধামা।
অঞ্জনি-পুত্ৰ পৱনসুত নামা॥
মহাবীৰ বিক্ৰম বজৰংগী।
কুমতি নিবাৰ সুমতি কে সংগী॥
কাঞ্চন বৰন বিৰাজ সুবেশা।
কানন কুণ্ডল কুঞ্চিত কেশা॥
হাত বজ্ৰ আৰু ধ্বজা বিৰাজে।
কাঁধে মুঞ্জ জনেউ সজে॥
শংকৰ সুৱন কেশৰী নন্দন।
তেজ প্ৰতাপ মহা জগ বন্দন॥
বিদ্যাৱান গুণী অতি চাতুৰ।
ৰাম কাজ কৰিবে কো আতুৰ॥
প্ৰভু চৰিত্ৰ শুনিবে কো ৰসিয়া।
ৰাম লক্ষণ সীতা মন বসিয়া॥
সূক্ষ্ম ৰূপ ধৰি সিয়হিঁ দেখোৱা।
বিকট ৰূপ ধৰি লঙ্কা জৰোৱা॥
ভীম ৰূপ ধৰি অসুৰ সংহাৰে।
ৰামচন্দ্ৰ কে কাজ সৱাৰে॥
লায় সজীৱন লক্ষণ জিয়ায়ে।
শ্ৰী ৰঘুবীৰ হৰষি উৰ লায়ে॥
ৰঘুপতি কীনহী বহুত বডাঈ।
তুম মম প্ৰিয় ভৰতহি সম ভাঈ॥
সহস বদন তুমহৰো যশ গাৱৈ।
অস কহি শ্ৰিপতি কণ্ঠ লগাৱৈ॥
সনকাদিক ব্ৰহ্মাদি মুনীশা।
নাৰদ শাৰদ সহিত অহীশা॥
যম কুবেৰ দিগপাল জহাঁ তে।
কবি কোবিদ কহি সকে কহাঁ তে॥
তুম উপকাৰ সুগ্ৰীৱহি কীনহা।
ৰাম মিলায় ৰাজপদ দীনহা॥
তুমহৰো মন্ত্ৰ বিভীষণ মানা।
লঙ্কেশ্বৰ ভয়ে সব জগ জানা॥
যুগ সহস্ৰ যোজন পৰ ভানু।
লীল্যো তাহি মধুৰ ফল জানু॥
প্ৰভু মুদ্ৰিকা মেলি মুখ মাহি।
জলধি লংঘি গয়ে অচৰজ নাহি॥
দুৰ্গম কাজ জগত কে জেতে।
সুগম অনুগ্ৰহ তুমহৰে তেতে॥
ৰাম দুআৰে তুম ৰখৱাৰে।
হোত ন আজ্ঞা বিনু পইসাৰে॥
সব সুখ লহৈ তুমহাৰী সৰনা।
তুম ৰক্ষক কাহু কো ডৰ না॥
আপন তেজ সমহাৰো আপৈ।
তীনোঁ লোক হাঙ্ক তে কাঁপৈ॥
ভূত পিশাচ নিকট নহি আবৈ।
মহাবীৰ জব নাম সুনাবৈ॥
নাসৈ ৰোগ হৰে সব পীৰা।
জপত নিৰন্তৰ হনুমত বীৰা॥
সংকট তে হনুমান ছুড়াবৈ।
মন ক্রম বচন ধ্যান জো লাৱৈ॥
সব পৰ ৰাম তপস্বী ৰাজা।
তিনকে কাজ সকল তুম সাজা॥
আৰু মনোৰথ জো কোই লাৱৈ।
সোই অমিত জীৱন ফল পাৱৈ॥
চাৰোঁ যুগ পৰতাপ তুমহাৰা।
হৈ পৰসিদ্ধ জগত উজিয়াৰা॥
সাধু সন্ত কে তুম ৰখৱাৰে।
অসুৰ নিকন্দন ৰাম দুলাৰে॥
অষ্ট সিদ্ধি নব নিধি কে দাতা।
অস বৰ দীন জানকী মাতা॥
ৰাম ৰসায়ন তুমহৰে পাসা।
সদা ৰহো ৰঘুপতি কে দাসা॥
তুমহৰে ভজন ৰামকো পাৱৈ।
জনম জনম কে দুখ বিসৰাৱৈ॥
অন্ত কাল ৰঘুবৰ পুৰ জাঈ।
যহাঁ জন্ম হৰি ভক্ত কহাঈ॥
আৰু দেবতা চিত্ত ন ধৰঈ।
হনুমত সেই সৰ্ব সুখ কৰঈ॥
সংকট কটৈ মিটৈ সব পীৰা।
জো সুমিৰৈ হনুমত বলবীৰা॥
জয় জয় জয় হনুমান গোসাঈঁ।
কৃপা কৰহু গুৰুদেব কি নাঈ॥
জো শত বাৰ পাঠ কৰ কোঈ।
ছুটহি বন্দি মহা সুখ হোঈ॥
জো যহ পঢ়ৈ হনুমান চালিছা।
হোয় সিদ্ধি সাখী গৌৰীশা॥
তুলসীদাস সদা হৰি চেৰা।
কীজৈ নাথ হৃদয় মহ ডেৰা॥
দোহা (শেষ)
পৱন তনয় সংকট হৰণ, মঙ্গল মূৰতি ৰূপ।
ৰাম লক্ষণ সীতা সহিত, হৃদয় বসহু সুৰভূপ॥
এনেধৰণৰ অন্যান্য বা-বাতৰিৰ বাবে লাইক কৰক অসম লাইভ ২৪ ৰ ফেচবুক পেজ
