বিবাহিত জীৱনত প্ৰেম, বিশ্বাস, পাৰস্পৰিক বুজাবুজি আৰু মানসিক সংযোগৰ লগতে শাৰীৰিক সম্পৰ্কৰো এক বিশেষ ভূমিকা আছে। স্বামী-স্ত্ৰীৰ মাজত সুস্থ সম্পৰ্ক বজাই ৰাখিবলৈ ইজনে সিজনৰ অনুভূতি, ইচ্ছা আৰু প্ৰয়োজনীয়তাক সন্মান কৰাটো অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ। কিন্তু দীৰ্ঘদিন ধৰি বৈবাহিক জীৱনত শাৰীৰিক সম্পৰ্কৰ অভাৱ থাকিলে মানসিক স্বাস্থ্যত ইয়াৰ প্ৰভাৱ পৰিব পাৰেনে?
শেহতীয়াকৈ ৰাজস্থান উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ সিদ্ধান্তৰ পিছতে এই বিষয়টোক লৈ দেশজুৰি ব্যাপক চৰ্চা আৰম্ভ হৈছে। আদালতে দীৰ্ঘদিন ধৰি কোনো যুক্তিসংগত কাৰণ নোহোৱাকৈ শাৰীৰিক সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰাটো মানসিক নিৰ্যাতন বা মানসিক নিষ্ঠুৰতাৰ (Mental Cruelty) অন্তৰ্গত হ’ব পাৰে বুলি মত প্ৰকাশ কৰিছে। এই সিদ্ধান্তই বৈবাহিক জীৱনত শাৰীৰিক সম্পৰ্কৰ ভূমিকা আৰু মানসিক স্বাস্থ্যৰ মাজৰ সম্পৰ্কক পুনৰ আলোচনাৰ কেন্দ্ৰলৈ আনিছে।
ৰাজস্থান উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ গোটেই বিষয়টো কি?
এই ক্ষেত্ৰত পত্নীৰ আচৰণত বিৰক্ত হৈ এজন পুৰুষে বিবাহ বিচ্ছেদৰ বাবে আবেদন জনাইছিল। স্বামীয়ে অভিযোগ কৰে যে তেওঁৰ পত্নীয়ে তেওঁৰ পেছাক লৈ ঠাট্টা-মস্কৰা কৰাই নহয়, তেওঁৰ লগত থাকিবলৈ অস্বীকাৰ কৰাই নহয়, আত্মহননৰ ভাবুকিও দিছিল। স্বামীয়ে উল্লেখ কৰে যে পত্নীৰ জেদী মনোভাৱে তেওঁক মানসিক আৰু শাৰীৰিক অত্যাচাৰৰ সন্মুখীন হৈছিল।
শুনানিৰ সময়ত আদালতে দুয়োপক্ষৰ প্ৰমাণ আৰু যুক্তি ভালদৰে পৰীক্ষা কৰে। ইয়াত দেখা গ’ল যে স্বামীয়ে তেওঁৰ পত্নীয়ে তেওঁক মানসিকভাৱে নিৰ্যাতন চলাইছিল আৰু নিজকে ক্ষতি কৰাৰ ভাবুকি দিছিল বুলি কৰা অভিযোগ সত্য। আদালতে এইটোও ৰায় দিয়ে যে কোনো চিকিৎসাজনিত অৱস্থা বা বৈধ কাৰণ নোহোৱাকৈ দীৰ্ঘ সময়ৰ বাবে একপক্ষীয়ভাৱে শাৰীৰিক সম্পৰ্কৰ পৰা আঁতৰি যোৱাটো মানসিক বিকলতা বুলি গণ্য কৰে। ইয়াৰ ভিত্তিত আদালতে স্বামীৰ বিবাহ বিচ্ছেদৰ সিদ্ধান্তক সমৰ্থন কৰে।
ৰায়দানৰ পিছত ছ’চিয়েল মিডিয়াত মতামত বিভক্ত যেন লাগে। কিছুমানে কয় যে দম্পতীহালৰ শাৰীৰিক প্ৰয়োজনীয়তাক ধাৰাবাহিকভাৱে অৱহেলা কৰিলে তেওঁলোকৰ সম্পৰ্কত গভীৰ প্ৰভাৱ পৰিব পাৰে। আন কিছুমানে প্ৰশ্ন কৰে যে শাৰীৰিক ঘনিষ্ঠতাৰ প্ৰতি আকাংক্ষাৰ অভাৱ নিজেই কেনেকৈ প্ৰেমৰ অভাৱ বা নিৰ্যাতনমূলক আচৰণৰ প্ৰমাণ হ’ব পাৰে।
এৰেঞ্জ মেৰেজত পাৰস্পৰিক বুজাবুজিৰ অভাৱৰ ওপৰতো একাংশ লোকে প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰে। এনে ক্ষেত্ৰত বিবাহ বিচ্ছেদক একমাত্ৰ বিকল্প বুলি গণ্য কৰাৰ পৰিৱৰ্তে দম্পতীৰ পৰামৰ্শ আৰু মুকলি যোগাযোগৰ ব্যৱস্থা কৰা উচিত বুলিও মতামত আছিল।
বিবাহত যৌ*নতাৰ প্ৰতি সন্মতি কিমান গুৰুত্বপূৰ্ণ?
এই বিতৰ্কৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশ হ’ল বিবাহৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে কোনো এজন সংগীৰ সন্মতিক আওকাণ কৰা। স্বামী হওক বা পত্নী হওক, শাৰীৰিক সম্পৰ্কৰ বাবে দুয়োজন সংগীৰ সন্মতি অতি প্ৰয়োজনীয়। এজন ব্যক্তিৰ অস্বীকাৰে নিজৰ মাজতে প্ৰমাণ নকৰে যে তেওঁলোকে নিজৰ সংগীক ভাল নাপায়। আৱেগিক দূৰত্ব, সম্পৰ্কৰ উত্তেজনা, অস্বস্তি বা অন্যান্য কাৰণত হ’ব পাৰে।
আনহাতে, যদি কোনো দম্পতীৰ দীৰ্ঘদিনীয়া মতানৈক্য থাকে আৰু ইজনে সিজনৰ প্ৰয়োজনীয়তা বুজিব নোৱাৰে বা সমস্যা সমাধান কৰিব নোৱাৰে তেন্তে সম্পৰ্কত উত্তেজনা গঢ় লৈ উঠিব পাৰে। এনে পৰিস্থিতিত যোগাযোগ আৰু প্ৰয়োজন হ’লে বিশেষজ্ঞৰ সহায় লোৱাটো সহায়ক হ’ব পাৰে।
এনেধৰণৰ অন্যান্য বা-বাতৰিৰ বাবে লাইক কৰক অসম লাইভ ২৪ ৰ ফেচবুক পেজ
