ভাৰতলৈ ক’ৰ পৰা আহে সোণ, প্ৰতিদিনে কিমান টকাৰ সোণ ক্ৰয় বিক্ৰয় হয় ভাৰতত? দেশৰ ওপৰত কিয় বোজা হৈ উঠিছে সোণ?

প্রধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে দেশবাসীক এবছৰৰ বাবে সোণ ক্ৰয় নকৰিবলৈ অনুৰোধ জনাইছে৷ তেওঁ কৈছে, জাতীয় স্বাৰ্থত বৈদেশিক মুদ্ৰা বচোৱাটো জৰুৰী৷ এনে কৰিলে আৰ্থিক আত্মনিৰ্ভৰতা বাঢ়িব৷ প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীৰ এই আবেদনৰ আঁৰত আছে পশ্চিম এছিয়াত চলি থকা যুদ্ধ৷ ইৰাণ আমেৰিকাৰ ভিতৰত টনা আঁজোৰা দূৰ হোৱা নাই, হৰমুজক লৈয়ো আলোচনা অব্যাহত আছে৷ এই পৰিস্থিতিত প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ এই আবেদনে আলোড়ন বঢ়াই দিছে৷ কাৰণ ভাৰত বিশ্বৰ ভিতৰতে চীনৰ পাছত সোণৰ দ্বিতীয় বৃহত্তম ক্ৰেতা৷

ভাৰতত বিয়াই হওক, উৎসৱ হওক, বিনিয়োগ হওক বা সুখৰ অন্য কোনো উপলক্ষ্য হওক সকলোতকৈ আগত মানুহে সোণেই ক্ৰয় কৰে৷ ঘৰুৱা উৎপাদন কম হোৱাৰ কাৰণে ভাৰতত সোণ প্ৰায় সম্পূৰ্ণৰূপে আমদানি কৰে৷ এই আমদানি দেশৰ অৰ্থনীতিৰ বাবে বৃহৎ চেলেঞ্জ হৈ থিয় দিছে৷ প্ৰতিবছৰে দেশৰ কোটি কোটি ডলাৰ বিদেশত পঠিওৱা হয়৷ ইয়াৰ ফলত দেশৰ বৈদেশিক মুদ্ৰাৰ ভাণ্ডাৰ কমি যায় আৰু ৰুপিৰ টকাৰ ওপৰত চাপ বাঢ়ে৷ পৃথিৱীত সোণ কিনাৰ ক্ষেত্ৰত ভাৰত আগুৱাই আছে৷ প্ৰতি বছৰে দেশৰ মানুহে ৭০০ৰ পৰা ৮০০ টন সোণ ক্ৰয় কৰে৷ কিন্তু আমাৰ দেশত সোণ উৎপাদন হয় মাত্ৰ ২টন৷ অৰ্থাৎ প্ৰয়োজনৰ ৯০ শতাংশ সোণ তেওঁলোকে বিদেশৰ পৰা আমদানি কৰিব লাগে৷ ইমান সোণ আমদানি কৰিলেও তাৰ প্ৰভাৱ কিন্তু দেশৰ শিল্পোৎপাদনত পৰা নাই৷ ওলোটাই সোণ আমদানি কৰিবলৈ গৈ প্ৰচুৰ পৰিমাণে বৈদেশিক মুদ্ৰা খৰচহে হয়৷