একাধিক নাৰীৰসংগ, বিয়াৰ পিছত পৰকীয়া প্ৰেম! বলীউডৰ কোন এইজন পুৰুষ?

প্ৰায়ে কোৱা হয় যে ছবিবোৰ বাস্তৱ জীৱনৰ পৰিঘটনাৰ ওপৰত আধাৰিত। পৰ্দাত নিজৰ নিজৰ জীৱনক চিত্ৰিত কৰিছে বহু ছবি নিৰ্মাতাই। মহেশ ভাট তেনে এজন ব্যক্তি। তেওঁৰ জীৱনটো চিনেমাৰ কাহিনীতকৈও কম নহয়। তেওঁৰ জীৱনক প্ৰতিফলিত কৰা বহু ছবি নিৰ্মাণ কৰিছে।

মহেশ ভাটৰ পিতৃ ননভাই ভট এজন চিনেমা প্ৰযোজক আছিল, যদিও মহেশৰ মাতৃ শ্বিৰিন মহম্মদ আলীক বিয়া কৰোৱা নাছিল। ফলত মহেশে শৈশৱৰ পৰাই বহু প্ৰতিকূলতা আৰু উপহাসৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া হয়। পৰিয়ালটোৰ আৰ্থিক অৱস্থাও দুৰ্বল আছিল। এই পৰিস্থিতিয়ে তেওঁক কম বয়সতে জীৱনটো বুজিবলৈ সহায় কৰিছিল।

মহেশ ভাটে নিজৰ জীৱনটোৰে কিবা এটা ডাঙৰ কাম কৰাৰ সিদ্ধান্ত ল’লে। চিনেমাৰ প্ৰতি থকা প্ৰেমে তেওঁক মেহবুব ষ্টুডিঅ’লৈ লৈ যায়। চলচ্চিত্ৰ জগতত তেওঁৰ কোনো ডাঙৰ সংযোগ নাছিল, সেয়েহে কাম পাবলৈ প্ৰথমে মিছা কথা ক’ব লগা হৈছিল। তেওঁ দাবী কৰে যে তেওঁ পৰিচালক ৰাজ খোছলাক চিনি পায়। সঁচা কথা সোধাত তেওঁ সকলো উদঙাই দিলে। ৰাজ খোছলাই তেওঁৰ সততাৰ শলাগ লৈ মহেশ ভাটক তেওঁৰ দলৰ সহায়ক হিচাপে চাকৰিৰ প্ৰস্তাৱ দিলে। এইদৰেই আৰম্ভ হৈছিল তেওঁৰ চলচ্চিত্ৰ জীৱন।

১৯৭৪ চনত ‘মঞ্জিলে ঔৰ ভি হ্যেয়’ ছবিৰ জৰিয়তে মহেশ ভাটে পৰিচালক হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। আৰম্ভণিৰে পৰা তেওঁৰ ছবিসমূহত ব্যক্তিগত অভিজ্ঞতা আৰু সামাজিক বিষয়সমূহ প্ৰতিফলিত হৈছিল। পিছলৈ তেওঁ ‘আৰ্থ’, ‘সাৰংশ’, ‘নাম’, ‘আৱাৰগী’ আৰু ‘কাশ্মকাশ’ আদি ছবি নিৰ্মাণ কৰে। ১৯৮৪ চনত মুক্তি পোৱা ‘সাৰংশ’ ছবিখনে বহুল প্ৰশংসা লাভ কৰিছিল। এই ছবিখনৰ জৰিয়তে মহেশ ভট্টে নিজকে এনে এজন পৰিচালক হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে যিয়ে জীৱনৰ কঠোৰ বাস্তৱতাক পৰ্দাত বিশেষ সজ্জা নোহোৱাকৈ চিত্ৰিত কৰিব।

তাৰ পাছত ১৯৯০ চনত ‘আশিকী’ই তেওঁৰ জনপ্ৰিয়তাক নতুন উচ্চতালৈ লৈ যায়। কেৱল প্ৰেম কাহিনীয়েই নহয়, ছবিখনৰ সংগীতেও বিপুল হিট লাভ কৰিছিল। এই ছবিখনৰ পিছত মহেশ ভট্ট পৰ্দাত গুৰুতৰ বিষয় আৰু মনোৰঞ্জনৰ দক্ষতা উপস্থাপন কৰিব পৰা চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতাসকলৰ ভিতৰত এজন হিচাপে পৰিচিত হৈ পৰে।

নব্বৈৰ দশকত বিষেশ ফিল্মছৰ জৰিয়তে প্ৰডাকচন জগতত প্ৰৱেশ কৰিছিল মহেশ ভাটে। এই বেনাৰৰ অধীনত ‘ৰাজ’, ‘মাৰ্ডাৰ’, ‘জিছম’, ‘জন্নত’ আৰু ‘আশিকী ২’ৰ দৰে ছবি নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। এই ছবিবোৰে বহু অভিনেতাক চিনাকি কৰাই দিছিল আৰু দৰ্শকৰ মাজত নিজৰ স্থান প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ‘জাখাম’ক মহেশ ভাটৰ কেৰিয়াৰৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ মাইলৰ খুঁটি হিচাপেও গণ্য কৰা হয়। ১৯৯৮ চনত মুক্তি পোৱা ছবিখনে তেওঁক ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰে। এই ছবিখনে ৰাষ্ট্ৰীয় সংহতিৰ শ্ৰেষ্ঠ বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ ছবিৰ নাৰ্গিছ দত্ত বঁটাও লাভ কৰে। ‘জখম’ক মহেশ ভাটৰ ব্যক্তিগত অভিজ্ঞতাৰ আধাৰত নিৰ্মিত ছবি হিচাপেও দেখা যায়।

মহেশ ভাটৰ ব্যক্তিগত জীৱন সদায় চৰ্চাত আছে। দুবাৰ বিয়া পাতিছে। কলেজীয়া দিনত বম্বেৰ স্কটিছ অনাথ আশ্ৰমত পঢ়ি থকা ল’ৰিয়েনক লগ পাইছিল। কোৱা হয় যে মহেশে এবাৰ তেওঁক লগ কৰিবলৈ আশ্ৰমৰ বেৰত স্কেল কৰিছিল, কিন্তু ধৰা পৰিছিল। পিছত দুয়োৰে মাজত ঘনিষ্ঠতা বাঢ়ি বিয়া হোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয়। বিয়াৰ পিছত ল’ৰিয়েনে নিজৰ নাম সলনি কৰি কিৰণ কৰি লয়। প্ৰায় ২০ বছৰ বয়সতে তেওঁলোকৰ বিবাহ হয়।বিবাহৰ এবছৰৰ পিছত তেওঁলোকৰ কন্যা পূজা ভাটৰ জন্ম হয়। ইয়াৰ পিছত তেওঁলোকৰ সম্পৰ্কত এক দূৰত্ব গঢ় লৈ উঠিবলৈ ধৰিলে।

এই সময়ছোৱাত অভিনেত্ৰী পাৰবীন ববিৰ সৈতেও মহেশ ভাটৰ নাম জড়িত হৈ পৰিছিল। তেওঁলোকৰ সম্পৰ্কৰ বিষয়ে বহুলভাৱে চৰ্চিত হৈছিল আৰু আনকি কিছুদিন একেলগে থকাৰ কথাও কোৱা হৈছিল। ১৯৮৪ চনত ‘সৰণশ’ ছবিৰ শ্বুটিংৰ সময়ত মহেশ ভাটে ছোনী ৰাজদানক লগ পাইছিল। লাহে লাহে তেওঁলোকৰ অন্তৰংগতা বাঢ়ি আহিছিল আৰু আৰু অধিক ঘনিষ্ঠ হৈ পৰিছিল। সেই সময়ত মহেশৰ বিয়া হৈছিল তেওঁৰ প্ৰথম পত্নী কিৰণৰ সৈতে। পিছত মহেশ ভাট আৰু ছোনী ৰাজদানৰ বিবাহ হয়। তেওঁলোকৰ দুগৰাকী কন্যা শ্বহীন ভাট আৰু আলিয়া ভাট। মহেশ ভাটৰ প্ৰথম পত্নী কিৰণৰ পৰা আৰু দুটা সন্তান পূজা ভাট আৰু ৰাহুল ভাটৰ।

এনেধৰণৰ অন্যান্য বা-বাতৰিৰ বাবে লাইক কৰক অসম লাইভ ২৪ ৰ ফেচবুক পেজ