বিশ্বজুৰি ছবিগৃহত মুক্তি পালে ৰণবীৰ কাপুৰ অভিনীত বহু চৰ্চিত ছবি ‘ৰামায়ণ’। ছবিখনৰ উপাৰ্জনক লৈ ইতিমধ্যে বিভিন্ন আলোচনা চলিছে। ৰণবীৰ কাপুৰে ভগৱান ৰামৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ বিপৰীতে ছাই পল্লৱীয়ে মাতৃ সীতাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। প্ৰায় ৪,০০০ কোটি টকা ব্যয় সাপেক্ষে নিৰ্মাণ কৰা এই ছবিখনক ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ ইতিহাসৰ অন্যতম বৃহৎ প্ৰকল্প হিচাপে গণ্য কৰা হৈছে।
কিন্তু আপুনি জানেনে, ভাৰতীয় চিনেমাত ৰামায়ণৰ কাহিনী প্ৰথমবাৰৰ বাবে কেতিয়া ৰূপালী পৰ্দাত উপস্থাপন কৰা হৈছিল? আজিৰ দৰে অত্যাধুনিক VFX, উন্নত কেমেৰা আৰু আধুনিক সম্পাদনাৰ সুবিধা নথকা সময়তো নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল ৰামায়ণৰ ছবি। আজি প্ৰযুক্তিৰ সহায়ত চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰাটো বহু সহজ হৈ পৰিছে। কিন্তু এসময়ত ছবিৰ সংলাপৰ পৰিৱৰ্তে কেৱল অভিনেতাৰ অভিব্যক্তি আৰু অভিনয়ৰ জৰিয়তেই কাহিনী প্ৰকাশ কৰা হৈছিল। সেই সময়ৰ চলচ্চিত্ৰসমূহ আছিল নিৰ্বাক বা নিঃশব্দ ছবি।
১০৯ বছৰ পূৰ্বে নিৰ্মিত ভাৰতৰ প্ৰথম ৰামায়ণ আধাৰিত ছবিখনৰ কাহিনী, অভিনয় আৰু নিৰ্মাণৰ সৈতে জড়িত কিছুমান আকৰ্ষণীয় তথ্য জানো আহক।
দাদাচাহেব ফালকেৰ পৰিচালনাত নিৰ্মাণ হৈছিল ‘লংকা দহন’
১৯১৭ চনত ৰামায়ণৰ কাহিনীৰ আধাৰত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল ‘লংকা দহন’ নামৰ এখন নিৰ্বাক ছবি। ছবিখনৰ পৰিচালনা আৰু কাহিনী লিখাৰ দায়িত্বত আছিল ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ জনক হিচাপে পৰিচিত দাদাচাহেব ফালকে। দাদাচাহেব ফালকেৰ প্ৰথম ছবি আছিল ‘ৰাজা হৰিশচন্দ্ৰ’। ইয়াৰ পিছতে তেওঁ নিৰ্মাণ কৰিছিল ‘লংকা দহন’। সেই সময়ত ছবি নিৰ্মাণ কৰাটো আছিল এক বৃহৎ প্ৰত্যাহ্বান। আধুনিক প্ৰযুক্তিৰ অভাৱৰ মাজতো তেওঁ ৰামায়ণৰ কাহিনী ৰূপালী পৰ্দাত তুলি ধৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
ছবিখনৰ আটাইতকৈ আকৰ্ষণীয় দিশটো হৈছে ৰাম আৰু সীতাৰ চৰিত্ৰত একেজন অভিনেতাই অভিনয় কৰিছিল। সেই সময়ত মহিলা অভিনেত্ৰীৰ অভাৱৰ বাবে বহু চলচ্চিত্ৰত নাৰী চৰিত্ৰত পুৰুষ অভিনেতাই অভিনয় কৰিছিল। আন্না সোলংকিয়ে ‘লংকা দহন’ ছবিখনত ভগৱান ৰাম আৰু মাতৃ সীতা—দুয়োৰে চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। পুৰুষ আৰু মহিলা উভয় চৰিত্ৰতে অভিনয় কৰাৰ বাবে তেওঁ সেই সময়ত বিশেষ পৰিচিতি লাভ কৰিছিল।
ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ ইতিহাসত আন্না সোলংকিক দ্বৈত চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা প্ৰথম অভিনেতাসকলৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে গণ্য কৰা হয়। ‘লংকা দহন’ ছবিখনত তেওঁ ৰাম আৰু সীতা দুয়োটা চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি এক বিশেষ নজিৰ সৃষ্টি কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰি গণপাটজী সিন্ধেই হনুমানৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। মন্দাকিনী ফালকে আৰু ডি. ডি. ডাবকেও ছবিখনত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।
সেই সময়ত ছবিসমূহ ক’লা-বগা আৰু নিৰ্বাক আছিল। তথাপিও ছবিখন চাবলৈ দৰ্শকৰ মাজত ব্যাপক উৎসাহ দেখা গৈছিল। ৰামায়ণৰ প্ৰতি থকা গভীৰ ধৰ্মীয় বিশ্বাসৰ বাবেই বহু দৰ্শকে ছবিগৃহত প্ৰৱেশ কৰাৰ আগতে জোতা খুলি ছবিখন উপভোগ কৰিছিল বুলি বিভিন্ন বিৱৰণত উল্লেখ কৰা হয়।
১০৯ বছৰৰ পাছত আধুনিক যুগৰ বৃহৎ ‘ৰামায়ণ’
১৯১৭ চনৰ ‘লংকা দহন’ৰ পৰা ২০২৬ চনৰ ‘ৰামায়ণ’লৈ—ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ জগতত পাৰ হৈ গ’ল ১০৯টা বছৰ। এই দীঘলীয়া সময়ছোৱাত চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ প্ৰযুক্তি, অভিনয়ৰ শৈলী আৰু দৰ্শকৰ অভিজ্ঞতাত ব্যাপক পৰিৱৰ্তন ঘটিছে। এতিয়া নিতেশ তিৱাৰীৰ পৰিচালনাত নিৰ্মাণ কৰা হৈছে আধুনিক যুগৰ বৃহৎ বাজেটৰ ‘ৰামায়ণ’। ছবিখনৰ প্ৰযোজক নমিত মালহোত্ৰা। ৰণবীৰ কাপুৰে ভগৱান ৰাম, ছাই পল্লৱীয়ে মাতৃ সীতা আৰু যশে ৰাৱণৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে।
এফালে ১০৯ বছৰ পূৰ্বে সীমিত প্ৰযুক্তিৰে নিৰ্মিত ‘লংকা দহন’, আনফালে আধুনিক প্ৰযুক্তিৰে নিৰ্মিত ‘ৰামায়ণ’। দুয়োখন ছবিয়ে ভাৰতীয় চিনেমাত ৰামায়ণৰ কাহিনীৰ প্ৰতি থকা দৰ্শকৰ আগ্ৰহ আৰু আকৰ্ষণৰ এক বিশেষ নিদৰ্শন দাঙি ধৰিছে।
এনেধৰণৰ অন্যান্য বা-বাতৰিৰ বাবে লাইক কৰক অসম লাইভ ২৪ ৰ ফেচবুক পেজ
